مقررات زیست محیطی برای حفاظت از منابع طبیعی، بهداشت عمومی و تعادل زیست محیطی وجود دارد، با این حال پیاده سازی آنها اغلب موجب اختلافات مدنی به عنوان منافع رقابتی می شود.کسب و کارها، سازمان های دولتی، سازمان های جامعه و افراد هر یک دیدگاه های متمایز در مورد چگونگی اعمال قوانین زیست محیطی، اجرای یا تفسیر آن می تواند پروژه های ضروری را به تاخیر بیاندازد، تلاش های تمیز و اعتماد بین ذینفعان درک طبیعت، و ضرورت حل و توسعه پایدار از هر دو زمینه های قانونی و یا حل و نه تنها کمک به کارگیری هر دو زمینه ای از هماهنگی مدیریت زمینه های قانونی است.

اختلافات مدنی در زمینه محیط زیست چیست؟

یک اختلاف مدنی زمانی رخ می دهد که دو یا چند طرف بر سر یک وظیفه قانونی، درست یا تعهد که در طبیعت جرم نیست، اختلاف نظر دارند، این اختلافات معمولاً در انطباق با قوانین، قوانین اداری، مجوز ها یا دکترین های قانونی رایج مانند بی احترامی و یا شکایت از پرونده های زیست محیطی کیفری، که شامل اقدام دادستان برای نقض غیرقانونی مانند اخراج غیرقانونی، اختلافات قانونی یا نقض قوانین خصوصی، یا سازمان های دولتی است که به دنبال آسیب رساندن به دنبال آسیب رساندن به سازمان های خصوصی هستند.

هسته این درگیری ها اغلب یک درگیری بین ارزش های مختلف است: توسعه اقتصادی در برابر حفاظت، حقوق مالکیت فردی در مقابل حفاظت از محیط زیست جمعی، یا سود کوتاه مدت در برابر اختلافات بهداشت عمومی بلند مدت می تواند بسیار فنی باشد، نیاز به تفسیر از داده های علمی، ارزیابی های ریسک و امکان سنجی مهندسی آنها همچنین ممکن است مسائل مربوط به لحاظ عاطفی متهم، مانند از دست دادن یک تهدید طبیعی یا آلودگی محلی برای آلودگی های مسکونی افزایش یابد.

بنیادهای حقوقی کلیدی

اختلافات مدنی محیط زیست از لایه های متعدد قانون ترسیم می کند.در سطح فدرال در ایالات متحده، مقرراتی مانند قانون هوای پاک، قانون آب تمیز، قانون حفاظت از منابع و بازیابی، و قانون سیاست زیست محیطی ملی (NEPA) استانداردهای و الزامات رویه ای را ایجاد می کند که موجب اختلاف در مورد انطباق می شود.دولت و دستورالعمل های محلی لایه دیگری را اضافه می کند، اغلب با قوانین سختگیرانه در مورد، قوانین سختگیرانه و قوانین سختگیرانه برای استفاده از منابع آب - به ویژه ابزارهای آسیب پذیری عمومی.

انواع مشترک اختلافات مدنی محیط زیست

در حالی که حقایق خاص هر مورد منحصر به فرد است، اکثر اختلافات مدنی محیط زیست به چند دسته گسترده تقسیم می شوند.با این حال، تشخیص این الگوها به احزاب کمک می کند تا نقاط درگیری را پیش بینی کنند و استراتژی های مذاکره یا دادرسی موثرتری را طراحی کنند.

اختلافات قانونی

این ها زمانی بوجود می آیند که یک کسب و کار، شهرداری یا فرد ادعا می کند که یک قانون محیط زیست را نقض کرده است.یک کارخانه ممکن است متهم به بیش از حد حد انتشار گازهای گلخانه ای تحت مجوز هوا باشد، یک کشاورز ممکن است با ادعاهای مربوط به آفت کش های نامناسب در آبراه ها مواجه شود، یا یک شرکت ساختمانی ممکن است به دنبال عدم دریافت مجوز آب طوفان باشد.

استفاده از زمین و درگیری های زودیینگ

قرار دادن یک محل دفن جدید، ساخت یک مزرعه باد یا گسترش یک کوای به ناچار مخالفت از همسایگان، گروه های زیست محیطی و دولت های محلی را تحریک می کند.این اختلافات معمولا شامل مقررات منطقه ای، برنامه های جامع و بررسی های تاثیر زیست محیطی است، حتی زمانی که یک پروژه مطابق با قوانین موجود است، اعضای جامعه ممکن است استدلال کنند که توسعه کیفیت آب را کاهش می دهد، زیستگاه زیست محیطی را از بین می برد یا کاهش می دهد پروژه های تاخیر در محیط زیست، و اغلب می تواند تاثیر کامل بر روی یک پیام های کد محلی و یا اثرات دقیق در سال ها را در مورد آن را کاهش دهد.

مطالبات آلودگی و آلودگی

اختلافات مربوط به آلودگی ممکن است بر اساس مسئولیت قانونی، مانند پاسخ جامع محیط زیست، و قانون مسئولیت (CERCLA، یا سوپر بودجه)، یا در نظریه های حقوقی رایج مانند بی احترامی و غفلت، مسائل کلیدی شامل این است که مسئول آلودگی تاریخی، میزان تمیز کردن مورد نیاز، و اندازه گیری خسارت به منابع طبیعی یا موارد خصوصی است، در حالی که ممکن است شامل کاهش هزینه های مربوط به خصوصی، و شکایت از سایت های مربوط به مدت طولانی باشد.

حقوق منابع و Allocation

حقوق آب، حقوق معدنی، حقوق چوب و مجوزهای گوگرد همه ابعاد زیست محیطی دارند.در مناطق آب، اختلافات بر فراز رودخانه ها و aquifers کاربران کشاورزی را در برابر شهرداری ها و حامیان زیست محیطی قرار می دهد و استخراج نفت اغلب منجر به درگیری در مورد کسانی که دارای حقوق زیرزمینی هستند و حفاظت از محیط زیست اغلب حقوق تحت معاهدات یا تعهدات فدرال را اعمال می کنند، اضافه کردن یک پرونده مستقل در زمین های آب، می تواند به عنوان زمین های تحت تاثیر قرار گیرد.

مشارکت عمومی و چالش های رویه ای

بسیاری از قوانین زیست محیطی نیاز به اطلاع عمومی و نظر قبل از مجوز یا تایید دارند.گروه های اجتماعی یا افراد ممکن است شکایت کنند زمانی که معتقدند یک آژانس به دنبال روش های مورد نیاز نیست - به عنوان مثال، آنها می توانند با انجام یک بررسی زیست محیطی کافی تحت NEPA یا با برگزاری جلسات عمومی کافی، این اختلافات رویه ای همیشه ماده تصمیم گیری را به چالش نمی کشند، اما آنها می توانند سازمان ها را مجبور به تاخیر در پروژه های قرمز و زمان بیشتری برای ایجاد موقعیت بیشتر برای ایجاد موقعیت حمایت از موقعیت خود کنند.

چارچوب حقوقی و مکانیسم های حل

حل اختلافات مدنی محیط زیست مستلزم هدایت یک وب پیچیده از قوانین، مقررات و پیشینه های قضایی است.انتخاب انجمن - دادگاه، شنوایی اداری یا حل اختلاف جایگزین - به طور قابل توجهی بر هزینه، سرعت و نتیجه تاثیر می گذارد.

نقش دادگاه ها

دادگاه ها به عنوان یک عامل نهایی از اختلافات حقوقی عمل می کنند. [۱] آنها مقررات و مقررات را تفسیر می کنند، اقدامات آژانس را برای سوء استفاده از خطا های اختیاری یا رویه ای بررسی می کنند و داروهای قابل توجه مانند گونه های فرمان (سفارش یک حزب برای متوقف کردن یا انجام اقدامات خاص EPALT) یا خسارت (قانون جبرانی که در محیط زیست ایجاد می شود) اغلب در سوالات واقعیت فشرده، بررسی و شواهد علمی (به عنوان مقررات مهم هوا تنظیم می شود.

حل اختلاف جایگزین (ADR)

صدور مجوز می تواند گران، آهسته و تفرقه انگیز باشد. روش حل اختلاف جایگزین - میانجیگری و داوری - مسیرهای مشترک تر.در میانجیگری، یک شخص ثالث خنثی بحث را تسهیل می کند تا به اختلافات دادگاهی که در داوری به توافق نامه ای رسیده اند، کمک کند، یک تصمیم گیرنده خنثی می شنود شواهد و مسائل مربوط به یک حکم اصلاح الزام آور یا غیر الزام آور است. ADR به ویژه در مورد اختلافات زیست محیطی با ارزش است که به عنوان مثال انطباق با توجه به عنوان یک سازمان های قانونی و مقررات قانونی مورد استفاده قرار گرفته است.

بایگانی برچسب ها: Administrative Adjudication

بسیاری از اختلافات زیست محیطی اول قبل از قضات قانون اداری (ALJs) در سازمان هایی مانند آژانس حفاظت از محیط زیست یا ادارات دولتی کیفیت محیط زیست قرار می گیرد، این رسیدگی ها مجوز تجدید نظر، اقدامات اجرایی و چالش های قانونی را در اختیار دارند.تقاضی اداری تمایل دارد که تخصصی تر و کمتر رسمی تر از دادرسی دادگاه باشد، اما هنوز هم به دنبال قوانین رویه ای است و می تواند دادگاه های مدنی را به تخصص زیست محیطی و سیاست های مربوط به خوبی توجه کنند.

نقش ذینفعان در اختلافات زیست محیطی

درک اینکه چه کسی در این اختلافات شرکت می کند و چرا پویایی بازی را روشن می کند. Stracholder به طور کلی به سه گروه گسترده سقوط می کند، اگرچه بسیاری از افراد و سازمان ها دسته های تنگه را تشکیل می دهند.

کسب و کار و صنعت

شرکت هایی که تحت مجوز های زیست محیطی کار می کنند اغلب در برابر محدودیت های اضافی که هزینه ها یا محدودیت بهره وری را افزایش می دهند مقاومت می کنند، ممکن است مقررات جدید را به عنوان بیش از اختیارات قانونی یا بر اساس علم ناقص به چالش بکشند.در مقابل، کسب و کارها همچنین می توانند شاکی باشند، صدور مجوز علیه رقبا یا وادار کردن سازمان های دولتی برای اقدام (به عنوان مثال، تمیز کردن یک سایت آلوده که مانع توسعه مجدد صنعت می شود).

سازمان های دولتی

فدرال، ایالتی و سازمان های محلی هر دو قوانین زیست محیطی و منابع طبیعی خود را اجرا می کنند و ممکن است خود را در هر دو طرف از یک اختلاف پیدا کنند – به عنوان اجرا کنندگان اقدام علیه نقض کنندگان، یا به عنوان متهم هنگامی که تصمیم گیری های مجوز خود را یا شیوه های مدیریت زمین به چالش کشیده می شوند، سازمان ها باید صلاحیت قانونی را متعادل کنند، مانند ارتقاء توسعه اقتصادی و حفاظت از محیط زیست زمانی که بین سطوح مختلف تنظیم مقررات آب تعریف می شود.

گروه های اجتماعی و سازمان های غیر انتفاعی

سازمان های عدالت محیط زیست، انجمن های محلی آبخیز و گروه های ملی مانند باشگاه سیرا اغلب از دادخواهی و حمایت اداری برای اجرای سخت تر استفاده می کنند یا پروژه هایی را که مضر می دانند، مسدود می کنند. مشارکت آنها توجه عمومی و منابع را به اختلافاتی که در غیر این صورت ممکن است بین یک قانون گذار و یک کسب و کار باقی بماند، در غیر این صورت ممکن است به شهروندان اجازه داده شود که تحت بسیاری از محیط زیست فدرال استفاده کنند، این گروه ها به عنوان یک دادستان خصوصی، در حالی که گاهی اوقات به عنوان یک مانع عمومی، مورد انتقاد قرار می گیرند.

استراتژی های اجتناب و حل اختلافات مدنی محیط زیست

با توجه به هزینه های بالای دادرسی – هم مالی و هم روابط – رویکردهای تبلیغاتی می توانند احتمال اختلافات را کاهش دهند یا در هنگام ظهور آنها را آسان تر کنند.

مشارکت اولیه

شرکت ها و سازمان هایی که با همسایگان، دولت های محلی و گروه های زیست محیطی مشورت می کنند قبل از ارسال درخواست های مجوز می توانند نگرانی های اولیه را شناسایی و به آنها رسیدگی کنند، جلسات عمومی، پانل های مشاوره و مکالمات غیررسمی به مسائل سطحی کمک می کنند که ممکن است بعدها به مبنایی برای شکایت تبدیل شوند، حتی اگر توافق حاصل نشود، تعامل اولیه نشان دهنده ایمان خوب است و می تواند مسائل مربوط به بحث را محدود کند.

راهنمایی شفاف و شفاف

تنظیم کنندگان که توضیح دقیق و قابل دسترس از الزامات مجوز و روش های انطباق را کاهش ابهام می دهند، هنگامی که کسب و کارها دقیقاً می دانند که چه چیزی لازم است، احتمال کمتری دارد که به طور ناخواسته قوانین را نقض کنند و اختلافات مربوط به تفسیر نیز باید سیاست های اجرای سازگار را برای جلوگیری از درک ناعادلانه بودن منتشر کنند.

استفاده از Mediation و پروسه های مشارکتی

قبل از ثبت یک دادخواست، احزاب باید مذاکره تسهیل شده را در نظر بگیرند، بسیاری از دادگاه ها در حال حاضر میانجیگری در موارد زیست محیطی را تصویب می کنند. فرایندهای همکاری مانند "توافق اجباری" (به عنوان مثال-neg) ذینفعان را به پیش نویس مقررات، کاهش احتمال چالش های قانونی بعدی.

سرمایه گذاری در زیرساخت های انطباق

کسب و کارهایی که سیستم های مدیریت محیط زیست قوی را حفظ می کنند – از جمله حسابرسی های منظم، آموزش کارکنان و گواهینامه های شخص ثالث (به عنوان مثال، ISO 14001) – می توانند مشکلات را قبل از تشدید اختلافات تشخیص دهند و تصحیح کنند.

نتیجه گیری

اختلافات مدنی در زمینه مقررات زیست محیطی در جامعه ای اجتناب ناپذیر است که توسعه، حفاظت و بهداشت عمومی اغلب در جهت های مختلف قرار می گیرد، با این حال درک چارچوب حقوقی، انواع مشترک درگیری ها و مجموعه مکانیسم های حل در دسترس، ذینفعان را قادر می سازد تا این اختلافات را با وضوح و هدف حرکت دهند، این که آیا هدف دفاع از حق کسب و کار برای کار برای نگهداری، آلوده کننده یا پاسخگو کردن به بحث های جامعه ضروری است.

با درگیر شدن در اوایل، اتخاذ روش های شفاف و استفاده از حل اختلاف جایگزین، احزاب اغلب می توانند بدون هزینه و شکایت طولانی مدت، حل تعارضات را حل کنند، زمانی که پرونده های دادگاه ضروری می شوند، یک مدافع آماده که تفاوت های فنی و رویه ای قانون محیط زیست را درک می کند، بهترین شانس دستیابی به نتیجه ای است که منافع رقابتی را متعادل می کند.

مقررات زیست محیطی ثابت نیست - آنها به عنوان پیشرفت های علمی، تغییر ارزش های عمومی و چشم انداز سیاسی تغییر می کنند، کسانی که در مورد الگوهای اختلاف و روش های حل و فصل آگاه هستند بهتر است برای محافظت از منافع خود در حالی که کمک به هدف گسترده تر از نظارت زیست محیطی پایدار: برای بیشتر در مکانیک دادرسی زیست محیطی، ببینید اجرای قانون جامع تر [F] برای حمایت های زیست محیطی معتبر، هدایت مستقیم به سازمان ملل متحد، هدایت می کند.