فرآیند درخواست برای وضعیت پناهندگی و معیارهایی که باید ملاقات کنید

درک مسیر محافظت

درخواست پناهندگی یک فرایند قانونی دقیق و چند مرحله ای است که برای شناسایی افرادی که با آزار و اذیت واقعی در کشورهای خود مواجه هستند، ایجاد شده است. جابجایی اجباری میلیون ها نفر در سراسر جهان را تحت تاثیر قرار می دهد و تصمیم به پناهجویی اغلب پس از خطر شدید، خشونت یا سرکوب سیستمیک آنها می تواند انتظار داشته باشد که آماده سازی دقیق، شواهد معتبر و درک روشنی از مراحل رویه و معیارهای قانونی آن را تقویت کند.

در حالی که هر کشور میزبان دارای سیستم پناهندگی ملی خود است، چارچوب اساسی با قوانین پناهندگان بین المللی، در درجه اول کنوانسیون پناهندگان 1951 و پروتکل 1967 آن، کمیسر عالی پناهندگان سازمان ملل متحد (UNHCR) نقش مهمی در بسیاری از کشورها ایفا می کند، یا با پردازش ادعاهای مستقیم یا با ارائه راهنمایی به مقامات ملی درک این استانداردهای جهانی برای هر متقاضی یا حامی مهم است.

مرحله به مرحله: فرایند درخواست وضعیت پناهندگان

این سفر زمانی آغاز می شود که فرد به مرز می رسد یا خود را به مقامات ارائه می دهد.این روند به ندرت خطی است، اما اکثر سیستم ها دنباله ای مشابه از مراحل را دنبال می کنند.هر مرحله نیاز به عمل دقیق و مستندات دارد.

1- جذب اولیه و ثبت نام

متقاضی باید ابتدا قصد خود را برای درخواست پناهندگی ثبت کند، این معمولا شامل ثبت یک فرم درخواست رسمی با آژانس تعیین شده است - یا دفتر مهاجرت ملی، یک آژانس پناهندگان تخصصی یا UNHCR در طول ثبت نام، متقاضی اطلاعات اساسی کتابشناختی، اثر انگشت و گاهی اوقات یک مصاحبه اولیه ممکن است برای ثبت دلایل اصلی پرواز صورت گیرد.

بسیار مهم است که به محض ورود به کشور درخواست دهید، بسیاری از کشورها مهلت ثبت دقیق دارند؛ از دست دادن آنها می تواند به طور کامل درخواست را در طول این مرحله، متقاضی ممکن است یک سند هویت موقت دریافت کند و در برخی از حوزه های قضایی اجازه اقامت در انتظار نتیجه این ادعا.

مصاحبه ی زیرکانه (Aylum Hear)

مهمترین گام مصاحبه عمیق است که اغلب به نام جلسه دادرسی یا شایستگی مصاحبه است.این فرصت اصلی متقاضی برای ارائه شهادت شفاهی خود است که توضیح می دهد چرا آنها از آزار و اذیت می ترسند.

روایت دقیق: متقاضی باید رویدادهایی را که منجر به پرواز آنها، از جمله موارد خاص آزار و اذیت، تهدید یا آسیب، زمانبندی، مکان و عاملان باید به عنوان دقیق ترین به عنوان ممکن توصیف شود.
تایید هویت: گذرنامه، شناسه های ملی، گواهی تولد، یا اسناد دیگر کمک به ایجاد که متقاضی و از کجا هستند.
] [کشورهای اطلاعات مبدأ (COI): افسر ارزیابی خواهد کرد که آیا حساب متقاضی با شرایط شناخته شده در کشور خانه مطابقت دارد یا خیر.
ارزیابی احتمال: عدم تناقض، حذف، و یا ادعاهای غیر قابل انکار می تواند به طور جدی به کاربرد آسیب برساند.

نمایندگی حقوقی به شدت توصیه می شود، بسیاری از سازمان ها کمک های طرفدار بوو ارائه می دهند.یک وکیل می تواند به آماده کردن متقاضی برای مصاحبه، جمع آوری شواهد و چارچوب ادعای در شرایط قانونی متقاعد کننده کمک کند.

۳- ارسال شواهد و مستندات

متقاضیان بار اثبات را تحمل می کنند، اگرچه استاندارد پایین تر از دادگاه کیفری است، اما باید یک "احتمال معقول" آزار و اذیت ایجاد کنند.

اسناد شخصی: بازداشت حکم، پرونده دادگاه، گزارش های پزشکی، عکس های آسیب دیده یا اموال ویران شده، و نامه های تهدید کننده.
بیانیه های مربوط به: Affidavits از اعضای خانواده، همسایگان، و یا رهبران جامعه که می توانند وقایع را تایید کنند.
] گزارش های تجربی: روانشناسان، پزشکان یا کارشناسان کشور می توانند ارزیابی های تروما یا مستندات شرایط سیاسی یا اجتماعی را ارائه دهند.
[1 ] [ [ [ [ ] [ [ ] [ [ ] ] [ [ ] [ ] [ [ [ ] ] [ [ ] ] [ [ ] ] [ ] ] [ [ ] ] [ [ ] ] [ ] [ ] ] [ ] [ ] ] [ [ ] ] ] [ [ ] ] [ ] [ ] [ ] ] [ ] ] [ [ ] ] [ ] [ [ ] [ [ ] ] [ [ ] ] ] [ [ ] ] [ [ ] ] ] [ [ [ [ [ ] ] ] ] ] ] ] ] [ [ [ [ [ [ ] ] ] ] ] ] ] ] ] ] ] [ [ [ [ [ [ ] ] ] ] ] ] ] ] ] ] ] ] ] [ [ [ [ [ ] ] ] ] ] ] ] ] [ [ [ [ [ ] ] ] ] [ [ [ [ ] ] ] ] ] ] ] ] ] ] ] ] ] ] [ [ [ [ [ [ [ [ [ ] ] ] ] ] [ [ [ ] ] ] ] ] ] ] ] ] ] [ [ [ [ [ [ [ [ [ [ [ [ [ [ [ ] ] ] ] ] ] ] ] ] ] ] ] ] ] ] ] ] ] ] ]

اگر اسناد اصلی در شرایط پناهندگی رایج نباشد، متقاضی باید توضیح دهد که چرا و شواهد ثانویه مانند شهادت شاهدان یا اثبات قطعی ارائه می دهد.

۴- تصمیم گیری و اطلاع رسانی

پس از بررسی رونویس مصاحبه، شواهد ارائه شده و شرایط کشور، تصمیم گیرندگان یک تصمیم نامه نوشته شده را مورد بررسی قرار می دهند.

درخواست رضایت (پناهگاه وضعیت اعطا شده): متقاضی وضعیت حقوقی، مجوز اقامت، و دسترسی به کار، آموزش، مراقبت های بهداشتی و مزایای اجتماعی را دریافت می کند.
[Denial: متقاضی برای پاسخگویی به معیارهای پناهندگان یافت نمی شود، دلایل ممکن است شامل کمبود اعتبار، شواهد کافی، و یا در دسترس بودن یک جایگزین پرواز داخلی (انتقال امن در داخل کشور).
پیاده سازی یا حمایت از انسان دوستانه؛ [FLT 1] برخی از رد و شتم هنوز به شکل کمتر محافظت اگر متقاضی با آسیب جدی مواجه اما با تعریف دقیق پناهندگان مطابقت ندارد.

۵- فرآیند مقدماتی

یک تصمیم منفی به ندرت نهایی است. اکثر حوزه های قضایی یک یا چند سطح از درخواست را ارائه می دهند.نخستین درخواست به طور معمول یک بررسی اداری است، و پس از آن یک بررسی قضایی در برخی از کشورها باید در زمان های سخت ثبت شود - اغلب 15 تا 30 روز قبل از آن شواهد جدید می تواند معرفی شود و نمایندگی قانونی حتی انتقادی تر می شود.

معیارهای اصلی وضعیت پناهندگان

تعریف قانونی یک پناهنده تحت قوانین بین المللی دقیق است. کنوانسیون پناهندگان 1951 پناهنده را به عنوان کسی تعریف می کند که به دلیل ترس از شکنجه به دلایل نژاد، مذهب، ملیت، عضویت یک گروه اجتماعی خاص یا نظر سیاسی، خارج از کشور از کشور ملیت آنها است و به دلیل ترس، نمی تواند یا به دلیل این ترس، تمایل به محافظت از هر کشور ثابت شده است.

ترس از آزار و شکنجه

"ترس خوب" دارای دو جزء است: فرد متخصص (که واقعاً از آسیب می ترسد) و هدف (ترس بر اساس شرایط دنیای واقعی منطقی است) متقاضی باید نشان دهد که یک فرد معقول در شرایط خود نیز از آزار و اذیت می ترسد.

[و] عذاب دردناک [و عذاب]: [و [از عذاب] گذشته، سبب ایجاد ترس از آن می شود.
شرایط کشور: حتی بدون آزار و اذیت گذشته، اگر شرایط در کشور خانه نشان می دهد یک الگوی سوء استفاده سیستماتیک در برابر افراد از مشخصات متقاضی، ترس ممکن است به خوبی تاسیس شود.
احتمال: یک حساب منسجم، سازگار و قابل قبول ضروری است.

آزار و شکنجه باید شامل آسیب جدی – تهدید به زندگی، آزادی یا حقوق اساسی بشر باشد. تبعیض یا سختی های اقتصادی به ندرت توجیه می شود مگر اینکه به سطحی غیر قابل تحمل برسند.این آسیب باید توسط بازیگران دولتی (پلیس دولتی، نظامی) یا بازیگران غیر دولتی (میلاس، باندهای جنایی، اعضای خانواده) اعمال شود اگر دولت تمایلی به محافظت از متقاضی نداشته باشد.

زمین های حفاظت شده: نژاد، مذهب، ملی بودن، عقاید سیاسی، گروه اجتماعی خاص

این آزار و اذیت باید به دلیل یکی از پنج زمینه ی پرشمار باشد.این مورد «نکسوس» است – انگیزه ی آزار دهنده ی آن ها شامل موارد زیر است:

[FLT: 1 ] [FLT 1 ] هدف گذاری بر اساس هویت قومی، زبان یا اجداد مشترک شامل کمپین های پاکسازی قومی یا تبعیض سیستماتیک علیه اقلیت قومی است.
[[۱] [۱۰] [[۱۰]] [[۱]]] [[۱]]]] [و] آزار و اذیت برای تمرین، تبدیل، یا امتناع از عمل یک دین، این شامل تبدیل اجباری، محدودیت در عبادت یا هدف قرار دادن رهبران مذهبی است.
] نظر سیاسی: برگزاری یک باور سیاسی که آزار و اذیت را جذب می کند، می تواند شامل عقاید واقعی یا عقاید تکان دهنده (برگشت کننده یک دیدگاه سیاسی به متقاضی نشان می دهد).
گروه اجتماعی خاص (PSG): گروهی که توسط یک ویژگی غیر قابل تغییر یا هویت بنیادی تعریف شده اند، شامل زنانی است که از ختنه زنان، LGBTQ + افراد با جرم و جنایت یا اعضای خانواده مخالفان فرار می کنند.

بار در متقاضی است که نشان دهد که آزار و اذیت انگیزه دارد، حداقل در بخشی، با یکی از این زمینه ها انگیزه های مخلوط قابل قبول است؛ نیازی نیست که نوکوس تنها دلیل آن نباشد.

عدم توانایی یا عدم تمایل به کشور خانگی برای ارائه حمایت

وضعیت پناهندگی تنها زمانی در دسترس است که دولت خانه نتواند یا از متقاضی محافظت نکند، این یک تمایز کلیدی از سایر اشکال مهاجرت است. متقاضیان باید نشان دهند که آنها تلاش می کنند از مقامات محلی (پلیس، دادگاه) حمایت کنند و از آن خودداری کردند، نادیده گرفته می شوند یا اینکه چنین تلاش هایی بی فایده خواهد بود.

جدایی و عدم توانایی

همه کسانی که از آسیب دیدن می ترسند، کنوانسیون پناهندگان کسانی را که مرتکب جنایات جنگی شده اند، جنایات علیه بشریت، جرایم جدی غیر سیاسی، یا کسانی که خطر امنیت کشور میزبان را دارند، حذف نمی کند.

چالش های مشترک و چگونگی غلبه بر آنم

متقاضیان با موانع قابل توجهی مواجه هستند. درک این موارد در پیشبرد می تواند نتایج را بهبود بخشد.

مشکلات تروما و حافظه

بسیاری از پناهندگان از اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، اضطراب یا افسردگی رنج می برند، این می تواند بر یادآوری حافظه و توانایی شهادت به طور منسجم تأثیر بگذارد، مهم است که هر گونه شرایط سلامت روان را به افسر پرونده افشا کرده و اسناد پزشکی را ارائه دهد. افسران پناهندگی آموزش دیده اند تا مصاحبه های حساس به تروما را انجام دهند، اما متقاضیان همچنین باید با مشاوران یا نمایندگان قانونی کار کنند که می توانند بدون تجدید نظر از تجدید نظر پزشکی آماده کنند.

مستند گمشده یا Inadequate

پناهندگان اغلب بدون گذرنامه، کارت های هویت یا اسناد دیگر فرار می کنند. عدم وجود اسناد کشنده نیست اگر متقاضی توضیح معتبر و سایر اشکال فریب را ارائه دهد.

موانع زبانی و درک غلط فرهنگی

مصاحبه های انجام شده در زبان دوم می تواند منجر به تفسیر نادرست شود. متقاضیان حق دارند مترجم را داشته باشند، اگر مترجم صلاحیت ندارد یا از گویشی استفاده کند که متقاضی به طور کامل درک نمی کند، متقاضی باید یک مترجم حقوقی مختلف درخواست کند تا اطمینان حاصل شود که تفسیر دقیق است.

کشور اطلاعات اصلی Discrepancies

گاهی اوقات حساب متقاضی با شرایط کشور شناخته شده ای مواجه است، به عنوان مثال، اگر متقاضی ادعا می کند که آزار و اذیت در منطقه ای که دولت می گوید امن است، آنها باید شواهد خاصی را در مقابل کار با یک متخصص کشور یا ارسال گزارش های خبری به روز شده می تواند بر این چالش غلبه کند.

حقوق و الزامات پس از وضعیت پناهندگی اعطا می شود

دریافت پناهندگی حقوق مهمی را به عهده دارد، اما همچنین تعهداتی که پناهندگان به طور کلی حق دارند:

در کشور میزبان به صورت قانونی تجدید نظر کنید.
کار، آموزش دسترسی و دریافت مراقبت های بهداشتی (به سیاست های ملی بستگی دارد).
سفر با یک سند مسافرتی پناهندگان
درخواست برای اتحاد خانواده در بسیاری از کشورها
درخواست اقامت دائم یا شهروندی پس از یک دوره واجد شرایط

الزامات شامل اطاعت از قوانین کشور میزبان، تجدید مجوز اقامت و بازگشت به کشور آزار و اذیت است مگر اینکه شرایط تغییر کند.

نقش نمایندگی حقوقی

آمار به طور مداوم نشان می دهد که متقاضیان به طور قابل توجهی نرخ تایید بالاتر از کسانی که به تنهایی ادامه می دهند، دارند. [۱] یک وکیل یا نماینده معتبر می تواند به تعیین ادعای در معیارهای قانونی کمک کند، شواهد را جمع آوری کند، متقاضی را برای مصاحبه آماده کند و درخواست های درخواست را انجام دهد.[۳] بسیاری از کشورها کمک های حقوقی رایگان برای پناهجویان با درآمد پایین ارائه می دهند.

تنوع منطقه ای در فرآیند

در حالی که تعریف بین المللی استاندارد است، فرآیندهای ملی متفاوت است.

ایالات متحده: پناهجویان باید ظرف یک سال از ورود درخواست کنند مگر اینکه شرایط تغییر یافته را نشان دهند.این روند شامل مصاحبه با یک افسر پناهندگی و در صورت انکار، یک جلسه استماع قبل از یک قاضی مهاجرت است.
کانادا: ادعاها در بندر ورودی یا در دفتر مرکزی ساخته شده است.بخش حفاظت از پناهندگان (RPD) ادعاهای را می شنود و یک درخواست ساختار یافته برای بخش درخواست پناهندگی (RAD) برای اکثر موارد وجود دارد.
اتحادیه اروپا: سیستم پناهندگی مشترک اروپا (CEAS) حداقل استانداردها را تعیین می کند، اما هر کشور عضو دارای روش های خود را.
فرایندهای تحت رهبری سازمان ملل: در کشورهایی که سیستم پناهندگی ملی اختصاصی ندارند، UNHCR تصمیم گیری وضعیت پناهندگی را تحت فرمان خود انجام می دهد.این تصمیمات می تواند منجر به اسکان مجدد به یک کشور ثالث شود.

متقاضیان همیشه باید قوانین خاص کشور را که در آن درخواست می کنند، مشورت کنند.سایت UNHCR راهنمایی های خاص کشور را ارائه می دهد.

آمار و روند های کلیدی

درک زمینه جهانی به متقاضیان کمک می کند تا انتظارات واقع بینانه را بر اساس داده های UNHCR ، به عنوان مثال، بیش از 36.4 میلیون نفر در سراسر جهان به عنوان پناهنده طبقه بندی شده اند، میانگین نرخ شناخت جهانی برای ادعاهای پناهندگان در حدود 30-40٪، اما این به طور گسترده ای توسط ملیت و میزبان کشور متفاوت است.

نتیجه گیری: آماده سازی برای یک فرایند تقاضا اما بالقوه زندگی

درخواست وضعیت پناهندگی یکی از چالش برانگیزترین فرایندهای قانونی است که فرد می تواند آن را تحمل کند، انعطاف پذیری و توجه دقیق به جزئیات. معیارها دقیق هستند، اما آنها وجود دارند تا اطمینان حاصل شود که حفاظت به کسانی که واقعا به آن نیاز دارند، با درک هر مرحله - از ثبت نام اولیه تا تصمیم نهایی و درخواست ممکن - متقاضیان می توانند سیستم را به طور موثر هدایت کنند، کمک های قانونی سخت، و قوی برای جمع آوری اطلاعات و مصاحبه ذهنی، و موفقیت آمیز است.