استراتژی های رسیدگی به شرایط بازداشت در پرونده های گزارش

درک چالش های فعلی در بازداشتگاه های مهاجرت

بازداشت مهاجرت به نقطه عطفی در بحث گسترده تر در مورد اجرای اخراج شده است، در حالی که دولت ها حفظ می کنند که بازداشت برای اطمینان از رعایت سفارشات حذف ضروری است، واقعیت در بسیاری از امکانات نشان می دهد که سیستم تحت فشار شدید است. ازدحام، مراقبت های پزشکی ناکافی و حبس طولانی مدت اغلب باعث تضعیف فرآیندهای بسیار قانونی برای مهاجرانی که با حذف مواجه هستند، شرایط که آنها نه تنها می توانند توانایی فیزیکی را در برابر این شرایط دفاع از آنها تعیین کنند، بلکه نیاز به درک عمیق از آنها دارند.

Overcrowding و Ripple Effects

شاید قابل مشاهده ترین مشکل در بازداشتگاه ها، بیش از حد باشد، زمانی که تسهیلات فراتر از ظرفیت عمل می کنند، استانداردهای زندگی پایه سقوط می کنند، مناطق خواب دچار گرفتگی، بدتر شدن بهداشت و دسترسی به مناطق مشترک محدود می شوند.در ایالات متحده، به عنوان مثال، اداره پاسخگویی دولتی تاسیساتی را ثبت کرده است که زندانیان در فضاهایی که در ابتدا برای افراد بسیار کمتر طراحی شده اند، تنش های مربوط به بازداشت و کارکنان در سراسر اروپا را تشدید کرده اند، به احتمال زیاد در معرض خشونت های شدید و در آن ها قرار دارند.

بهداشت و درمان در بازداشت

دسترسی به مراقبت های پزشکی به موقع و صالح همچنان کمبود مداوم است. بازداشت شدگان اغلب از شرایط مزمن مانند دیابت، فشار خون و اختلالات سلامت روان رنج می برند، اما بسیاری از امکانات فاقد منابع یا پرسنل برای ارائه درمان مناسب هستند، گزارش های مربوط به ناظران بازداشت در انگلستان و ایالات متحده موارد مربوط به مرگ و میر را که افراد مبتلا به بیماری های جدی به متخصصان یا داروهای ناسازگار برای زنان در بازداشت، و جلوگیری از زایمان، تنها در موارد مربوط به آنها ذکر شده است، در حالی که به تبعیض جنسیتی مرتبط با آنها ممکن است.

تأثیرات سلامت روان از فساد طولانی

آسیب روانی بازداشت عمیق است. بسیاری از زندانیان با تروما از آزار و اذیت، خشونت یا جابجایی اجباری وارد می شوند، بازداشتگاه اغلب عمیق تر می شود که تروما منجر به اضطراب، افسردگی، اختلال استرس پس از سانحه پیچیده می شود و ایده گیری از نظر خودکشی می تواند عدم اطمینان در روند اخراج را نشان دهد - جایی که زمان انتشار می تواند نامحدود باشد - احساس ناامیدی را ایجاد می کند که مطالعات مداوم (حتی در موارد دیده می شود)

استراتژی های قانونی برای اصلاحات در پرونده های اخراج

متخصصان حقوقی که به نمایندگی از زندانیان کار می کنند، طیف وسیعی از استراتژی ها را برای به چالش کشیدن هر دو واقعیت بازداشت و شرایط داخل تاسیسات، این رویکردها به قوانین داخلی، معاهدات بین المللی حقوق بشر و دادخواست خلاقانه برای فشار دادن تغییرات سیستمیک، توسعه داده اند.

بازداشت از طریق هاب هاوس و شنیدن باند

یکی از مستقیم ترین ابزارهای حقوقی، حق مالکیت هاباس است که اجازه می دهد تا بازداشت شدگان به چالش کشیدن قانونی بودن زندان خود را.در موارد اخراج، این می تواند مورد استفاده قرار گیرد تا استدلال کند که دولت فاقد یک مبنای معتبر برای بازداشت حقوق بشر است یا اینکه ادامه بازداشت غیر منطقی است، جلسات باند پیام های دیگری را ارائه می دهد: اگر یک فرد بتواند ثابت کند که آنها می توانند به طور قانونی به طور قانونی به عنوان یک سازمان حقوق بشر ارائه دهند یا اینکه آنها اجازه دهند، برای حفظ حقوق کیفری برای رسیدگی به آنها را بدهند.

صدور مجوز استراتژیک برای تعیین گواهی نامه های حقوقی

فراتر از موارد فردی، دادخواست استراتژیک با هدف ایجاد سابقه هایی که اصلاحات گسترده تر را اعمال می کند، دادخواست های کلاسی به طور فزاینده ای در ایالات متحده موثر بوده اند، جایی که دادگاه ها به دولت دستور داده اند تا شرایط را در بازداشتگاه ها بهبود بخشد، در مورد مشخص شده است که Flores v. Sessions ، یک توافق نامه حل و حل و فصل در سراسر کشور استانداردهای درمان کودکان بازداشت را به طور مستقیم برای مقررات مراقبت از جمله مقررات بهداشت و مقررات بین المللی اعمال می تواند به طور مشابه در دادگاه های بهداشت و مقررات بهداشت و مقررات بهداشت و مقررات بهداشت و مقررات بین المللی اعمال شود.

استفاده از گزارش های نظارت و آزمون کارشناس

اغلب به شواهد قوی در مورد شرایط داخل بازداشتگاه بستگی دارد. [۱] وکلا می توانند گزارش های متخصص پزشکی، محققان بهداشت عمومی یا بازرسان سابق بازداشت را صادر کنند.این گزارش ها می توانند شیوع قالب، تهویه ناکافی، عدم وجود تفریحی در فضای باز و سایر نهادهای نظارتی مستقل مانند سازمان ملل متحد را در پیشگیری از شکنجه و نهادهای حقوق بشری که اغلب گزارش های معتبر را در مورد نقض قوانین مربوط به آنها ارائه می دهند، مستند کنند:

حمایت و تغییر سیاست: فراتر از دادگاه

در حالی که استراتژی های حقوقی بسیار مهم هستند، بهبود پایدار در شرایط بازداشت اغلب نیازمند تغییرات در سیاست و آگاهی عمومی است.سازمان های حمایت نقش مهمی در شکل دادن به اراده سیاسی لازم برای اصلاحات ایفا می کنند.

کمپین های عمومی و رسانه های اجتماعی Outration

کمپین های با مشخصات بالا می توانند توجه به شرایط بازداشت را جلب کنند و فشار عمومی را بر دولت ها بسیج کنند، به عنوان مثال کمپین #FreeTheKids در ایالات متحده متمرکز بر جدایی خانواده ها و بازداشت کودکان، منجر به معکوس سیاست های قابل توجه است که رسانه های اجتماعی اجازه می دهد تا طرفداران داستان ها، عکس ها و فیلم هایی را به اشتراک بگذارند که بازداشت شدگان و آمار انتزاعی را احساس فوری می کنند، زمانی که با پوشش رسانه های سنتی، اغلب می توانند مسائل متقاعد کننده ای را نادیده بگیرند.

ایجاد ائتلاف با سازمان های بین المللی

گروه های حمایت داخلی می توانند با هم تراز کردن با نهادهای بین المللی، سازمان هایی مانند Office of the United Nations Highکمیساریای عالی حقوق بشر] تأثیر خود را تقویت کنند. و ائتلاف بین المللی بازداشت منابع، آموزش و سیستم عامل برای نظارت بر شرایط بازداشت را فراهم می کند.این شرکای بین المللی می توانند توصیه های رسمی را به دولت ها، بازدید های سایت و گزارش هایی که حمل موارد دیپلماتیک را انجام می دهند، ارائه دهند و به بهترین شیوه های قانونی زندانیان کمک می کنند.

ترویج جایگزین ها به بازداشتگاه

یکی از موثرترین راه ها برای بهبود شرایط بازداشت، کاهش تعداد افراد در حمایت از سیاست های حضانت است که بر گزینه های جایگزین برای بازداشت (ATD) متمرکز شده است در بسیاری از حوزه های قضایی، شامل مدیریت پرونده، نظارت الکترونیکی، گزارش دوره ای و نظارت بر جامعه است، به عنوان مثال، برنامه مدیریت پرونده خانواده در ایالات متحده نشان داد که خانواده ها می توانند آزاد شوند و همچنان با افراد مهاجر که به طور مشابه در برنامه های جایگزین شده اند، حمایت از سوی زنان در بازداشت، کمک می کنند.

اجرای راه حل های عملی در بازداشتگاه

حتی زمانی که تلاش های اصلاحی کند هستند، بهبود های عملی می تواند در سیستم های بازداشتگاه موجود صورت گیرد. اپراتورهای تاسیسات، نهادهای نظارتی و دولت ها می توانند گام های مشخصی برای حل مسائل فشار آور بردارند.

رژیم های نظارت و بازرسی مستقل

بازرسی های منظم و بدون اعلام شده توسط نهادهای مستقل برای پاسخگویی ضروری است.این بازرسی ها باید توسط کارشناسان واجد شرایط انجام شود که به تمام مناطق این تاسیسات دسترسی دارند و توانایی مصاحبه با زندانیان خصوصی را دارند. بسیاری از کشورها در حال حاضر مکانیسم های پیشگیرانه ملی تحت پروتکل اختیاری برای کنوانسیون علیه شکنجه را دارند، اما این نهادها اغلب تحت حمایت و فاقد قدرت های اجرای هستند که این مکانیزم های نظارت قانونی کافی برای نظارت بر مقررات معتبر اتحادیه اروپا دارند، برای "برای مثال، برای بهبود مقررات دسترسی به طور قابل اطمینان از سوی ایالات متحده، برای "برای رسیدگی به مقررات مستقل از مقررات امنیت، به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به این مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات دسترسی به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات دسترسی به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط به مقررات مربوط

دسترسی به مشاوره حقوقی و ارتباطات

بازداشت شدگان که می توانند با وکلا ارتباط برقرار کنند، احتمال بیشتری دارد که پرونده های خود را به طور منصفانه شنیده و شرایط را از طریق ابزارهای قانونی به چالش بکشند. اطمینان از اینکه بازداشتگاه ها خطوط تلفن خصوصی، اتاق های جلسه و دسترسی به خدمات کمک های حقوقی را فراهم می کنند، در حالی که برخی از امکانات در حال حاضر برنامه های جهت گیری قانونی را انجام می دهند که به زندانیان کمک می کند تا حقوق و روند اخراج خود را کاهش دهند.

آموزش کارکنان در مورد حقوق بشر و مراقبت های مخرب

افسران بازداشتگاه و کارکنان پزشکی اغلب فاقد آموزش در مورد نیازهای خاص جمعیت مهاجر، از جمله حساسیت فرهنگی، موانع زبان و مراقبت های آگاهانه از تروما هستند که در برنامه های آموزشی که استانداردهای بین المللی حقوق بشر، تکنیک های کاهش تنش و تشخیص بحران های سلامت روان را پوشش می دهد، باید موارد سوء استفاده و غفلت را کاهش دهد. برخی از مراکز بازداشت "برنامه های آموزشی اول قانونی" را که به طور منظم به عنوان نمونه ای از نظارت بر این کارکنان برای شناسایی می پردازد، مورد نیاز است.

بهبود مراقبت های بهداشتی: از سیاست ها تا تمرین

دسترسی به مراقبت های بهداشتی باید به طور فعال ارائه شود، نه فقط در پاسخ به موارد اضطراری، این شامل اطمینان از اینکه بازداشت شدگان ارزیابی سلامت را در عرض 24 ساعت از ورود دریافت می کنند، که شرایط مزمن با تداوم مراقبت مدیریت می شود، و خدمات بهداشت روان باید در محل نگهداری شوند و Telemedicine می تواند برای رسیدگی به کمبود متخصصان مورد استفاده قرار گیرد، اما نباید جایگزین مراقبت های شخصی برای شرایط جدی دارو شود.

سرگرمی های در فضای باز و فعالیت های معنی دار

حبس طولانی بدون دسترسی به هوای تازه، ورزش یا فعالیت هدفمند به زوال روانی و فیزیکی کمک می کند. استانداردهای بین المللی توصیه می کند که زندانیان حداقل یک ساعت استراحت در فضای باز در روز دارند، در فضایی که با افرادی که ممکن است تهدید به برنامه های آموزشی، خدمات مذهبی و دسترسی به مواد خواندن را ایجاد کنند، نمی توانند به حفظ عملکرد شناختی و مراکز بازداشت اخلاقی کمک کنند یا به برنامه های آموزشی زبان خارجی و یا برنامه های انطباق کشور نیاز داشته باشند.

نتیجه گیری: راهی برای پیش رو برای بازداشت انسان

رسیدگی به شرایط بازداشت در پرونده های اخراج یک نگرانی واحد نیست - آزمون تعهد جامعه به حقوق بشر و حاکمیت قانون است. نقص در سیستم های فعلی - تقویت مراقبت های بهداشتی ناکافی، غفلت از سلامت روان و عدم نظارت معنی دار - آنها اجتناب ناپذیر هستند.