عدم توافق در مورد اینکه اعضای خانواده باید زندگی کنند یا چگونه ترتیبات زندگی اغلب منجر به آشفتگی عاطفی عمیق در کنار سوالات حقوقی پیچیده می شود، این که آیا این اختلاف شامل کودکان کوچک، والدین سالخورده، خواهر و برادر بزرگسالان یا بستگان دیگر است، سهام بالا هستند: ثبات، استقلال، امنیت مالی و روابط خانوادگی است که همه در تعادل قرار دارند. درک ملاحظات حقوقی مربوط به حل اختلافات، و حل و فصل دقیق و نسبتاً تنظیم مستقیم خانواده است که به این امر می دهد، و به حداقل رساندن راه های آسیب پذیر است.

چارچوب حقوقی اقامت و ترتیبات زندگی

هیچ قانون واحدی بر همه اختلافات اقامت در میان اعضای خانواده حاکم نیست، بلکه یک وب از قوانین خانواده، قانون مالکیت، قانون قرارداد و گاهی اوقات حتی قانون کیفری (در موارد تجاوز یا خشونت خانگی) برای شکل دادن به نتایج خاص دادگاه ها به طور معمول اعمال می شود (FLT:0 بهترین منافع [F:1 استاندارد برای کودکان و بزرگسالان ناتوان کننده، در حالی که قوانین مالکیت اولیه و توانایی درک وضعیت خاص است.

قوانین کیفری و نگهبان

هنگامی که کودکان درگیر هستند، قوانین حضانت تعیین می کند که چه کسی حق قانونی برای تصمیم گیری در مورد اینکه کودک در آن زندگی می کند، دارد. حضانت فیزیکی [که در آن کودک اقامت دارد] و حضانت قانونی (حق تصمیم گیری های عمده در مورد زندگی کودک همکاری، از جمله برنامه اقامت، اغلب باید برای والدین و یا تنها در یک مدرسه حضانت والدین، و یا تنها در بخش های حضانت مشترک.

برای کودکان زندگی با پدربزرگ و مادربزرگ، خاله، عمو یا بستگان دیگر، قانون ممکن است نیاز به یک سرپرست داشته باشد.یک سرپرست قانونی بسیاری از حقوق و مسئولیت های یک والد را در نظر می گیرد، از جمله اختیارات تصمیم گیری در مورد اینکه چگونه نگهبانان کودک زندگی می کنند، به طور معمول برای موقعیت هایی که والدین قادر به مراقبت از کودک نیستند یا تمایل به مراقبت از آن نیستند، و آنها نیاز به تایید دادگاه دارند که بهترین شیوه های نگهبان را ارائه دهند:

حقوق مالکیت و اقامت

مالکیت خانه خانوادگی یک نقطه فلش مکرر است. شخصی که عنوان قانونی برای اموال دارد، به طور کلی حق زندگی در آن را دارد و دیگران را حذف می کند، با این حال، حق را می توان با موافقت نامه های مستاجر، قوانین مالکیت زناشویی یا دستور دادگاه سازنده محدود کرد، به عنوان مثال، قاضی ممکن است به یک همسر اجازه دهد استفاده موقت از خانه زناشویی را صرف نظر از نام خود را به طور مشابه، اگر فرزندان درگیر است که به طور مشابه در مورد نگهداری اموال و یا به طور مشابه، اعتماد هستند.

برای اعضای خانواده که مالک نیستند، مانند یک کودک بالغ که با والدین زندگی می کند، حق ماندن می تواند بسیار شکننده تر باشد.بیست اجاره یا توافق دیگر، ممکن است مقیم به عنوان یک مهمان موقت یا مستاجر در اراده تلقی شود، به این معنی که مالک می تواند از آنها درخواست کند تا با توجه معقول ترک کنند.در بسیاری از ایالت ها، این دوره اطلاع رسانی به عنوان کوتاه مدت 30 روز است.

قانون سالمندان و Incapacity

اختلاف در مورد ترتیبات زندگی برای اعضای خانواده سالمندان یا معلول اغلب شامل محافظان و و نگهداری از خانواده است که اغلب شامل می شود تصمیم گیری ایمن در مورد که در آن و یا با چه کسی زندگی می کنند، یک عضو خانواده ممکن است درخواست کند که سرپرست شخص (برای مدیریت امور بهداشتی و یا امور بهداشتی) خود، و یا کمک های بهداشتی خود را.

حتی بدون یک نگهبان رسمی، دیگر ابزارهای حقوقی می توانند بر ترتیبات زندگی یک فرد سالخورده تأثیر بگذارند، قدرت پایدار وکیل برای مراقبت های بهداشتی ممکن است نماینده ای را برای تصمیم گیری در مورد کمک به خانه یا پرستاری خانه، اعتماد زندگی قابل اعتماد برای جلوگیری از تنظیمات مسکن، اگر به درستی اجرا شده قبل از ناتوانی، اغلب یا حداقل اختلافات کانال جلوگیری از اینکه بهترین افراد خانواده برای نظارت قانونی مخالف چه چیزی هستند، یا چه چیزی را برای محافظت از این عامل تعیین شده است،

انواع اختلافات اقامت مشترک در میان اعضای خانواده

در حالی که وضعیت هر خانواده منحصر به فرد است، اختلافات تمایل به چند دسته تکراری دارند. درک وضعیت قانونی معمول هر نوع می تواند به شما در پیش بینی مسائل و انتخاب استراتژی مناسب کمک کند.

طلاق و جدایی: چه کسی خانه را می گیرد؟

در طلاق، خانه زناشویی اغلب بزرگترین دارایی و از نظر عاطفی متهم است. اختلافات در مورد اینکه آیا یک همسر در خانه با کودکان باقی خواهد ماند، چه خانه فروخته خواهد شد و یا تقسیم می شود، یا اینکه آیا هر دو همسر همچنان به خودی خود در مالکیت پس از جدایی اموال ادامه می دهند. سفارشات موقت ممکن است یک همسر انحصاری در طول دادرسی، به ویژه اگر خشونت خانگی هدایت شده باشد، به عنوان نگرانی از درآمد دائمی، به عنوان اموال دیگر مانند تصمیم گیری های همسر دیگر هدایت می شود.

والدین-بچه های بالغ که در خانه زندگی می کنند

از آنجایی که فشارهای اقتصادی کودکان بالغ بیشتری را به زندگی با والدین، اختلافات بر قوانین خانگی، کمک های مالی و خروج نهایی رایج است، یک کودک بالغ که بدون اجاره نامه زندگی می کند، معمولا یک مستاجر در خواست و اراده است. والدین می توانند از کودک بخواهند که از آن خارج شود و اگر کودک امتناع کند، والدین باید قوانین حذفی را دنبال کنند که معمولا نیاز به نوشتن دارند و کاهش موضوعات مربوط به ارتباطات بزرگسالان دارند، و یا اینکه آیا می توانند از کودک کمک کنند یا موافقت نامه های ارتباطی قابل توجهی داشته باشند.

مراقبت های سالمندان: Siblings in Conflict

هنگامی که یک والد سالمند نیاز به مراقبت دارد، خواهر و برادر اغلب در مورد اینکه آیا والدین باید در خانه با کمک باقی بمانند، با یک کودک خاص حرکت کنند یا وارد یک مرکز زندگی کمک شده شوند، اختلاف نظر دارند که تصمیم گیری یا با والدین (در صورت عدم توانایی)، با یک عامل تعیین شده تحت یک قدرت وکیل، یا با یک سرپرست منصوب دادگاه که احساس می کند، اغلب به دنبال تصمیم گیری های قانونی است که توسط همه درخواست های قانونی برای رسیدگی به شکایت و یا شکایت قانونی است.

خشونت خانگی و دستورالعمل های حفاظتی

خلاصه داستان : {FLT:1} چشم انداز قانونی یک اختلاف اقامت را تغییر می دهد.یک قربانی می تواند به دنبال یک ] حفاظت از خشونت داخلی باشد (گاهی اوقات به عنوان یک دستور محدود کننده نامیده می شود) که نیاز به سوء استفاده از خانه دارد، حتی اگر سوء استفاده کننده مالک قانونی یا اجاره دهنده باشد، این سفارشات به طور معمول موقتی هستند، اما می توانند پس از رسیدگی به کودکان و یا خدمات درمانی فوری، کمک کنند، اگر قربانیان مربوطه از بازداشت قانونی را متوقف کنند، از آنها مراقبت از آنها را متوقف کنند، باید از آنها را متوقف کنند، از حقوق تماس بگیرند.

حل اختلافات: از مذاکره تا دادگاه

اختلافات اقامت خانوادگی بدون دادرسی حل شده است، اما هنگامی که امکان پذیر نیست، سیستم حقوقی چندین مسیر را ارائه می دهد.انتخاب بستگی به فوریت، روابط درگیر و سوالات حقوقی خاص در معرض خطر دارد.

میانجی گری و قانون همکاری

میانجیگری شامل یک شخص ثالث خنثی است که مذاکرات بین اعضای خانواده را تسهیل می کند، کمتر از آن است که اغلب ارزان تر و ارزان تر از دادگاه است. مدیکر تصمیم گیری نمی کند، اما به احزاب کمک می کند تا گزینه ها را بررسی کنند و به توافق برسند که برای همه کار می کنند، به ویژه هنگامی که کودکان یا بزرگان درگیر این قانون هستند، هر دو طرف یک وکیل آموزش دیده خاص را حفظ می کنند و همه شرکت کنندگان موافقت نامه ای را امضا می کنند که به منظور ترک کردن یک وکیل با دوام و یا حتی اگر آنها رفتار کنند، به منظور انجام دادن راه های قانونی که می تواند به دادگاه، به آنها را متوقف کند، به دادگاه، و یا حتی اگر آنها را مجبور به آنها باشد، هر دو روش های سنتی باشد، هر دو روش های خاص، به دادگاه، به دادگاه، هر دو روش های خاص، هر دو روش های سنتی، به دادگاه را متوقف کنند.

مرکز ملی دادگاه های دولتی [FLT 1] منابعی را در مورد چگونگی کار میانجی در امور خانوادگی ارائه می دهد، بسیاری از ایالت ها قبل از اینکه یک جلسه دادرسی دادگاه رخ دهد، برای اختلافات مراقبت های بزرگتر، میانجیگری بزرگتر یک تخصص رو به رشد است که به عدم تعادل قدرت و نگرانی های ظرفیت رسیدگی می کند.

دادگاه: وقتی باید Litigate

اگر روش های غیررسمی شکست بخورد، احزاب می توانند دادخواست یا دادخواست را در پرونده های حضانت ثبت کنند، دادگاه شنوایی، شواهد بررسی (از جمله مطالعات خانگی، ارزیابی های روانشناختی و سوابق مدرسه) را نگه می دارد و طرح والدین طولانی را صادر می کند، دادگاه ممکن است پارتیشن (فروش اموال مشترک) را سفارش دهد یا مالکیت انحصاری را به یک حزب برای نگهبان یا نگهبان اعطا کند، اگرچه پرونده های دادگاه را بررسی می کنند و درخواست درخواست تجدید نظر می کنند.

رسیدگی به قانون خانواده به طور گسترده ای توسط حوزه قضایی متفاوت است، ضروری است که با یک وکیل متخصص در ایالت خود مشورت کنید، بسیاری از ایالت ها مراکز خود را در وب سایت های دادگاه با فرم ها و دستورالعمل های پرونده های پرونده ارائه می دهند، اما تنها در هنگام رانندگی سیستم می تواند خطرناک باشد، به ویژه هنگامی که احساسات بالا می رود.

دستور اضطراری و امداد موقت

در شرایط اضطراری - مانند یک پدر و مادر سالخورده که بدون مراقبت تنها مانده اند، یک کودک در معرض خطر از بین بردن یا یک عضو خانواده که خشونت را تهدید می کند - دادگاه می تواند سفارشات موقت اضطراری را صادر کند.این سفارشات می توانند فوراً حضانت را اعطا کنند، نیاز به سوء استفاده مدعی برای ترک خانه یا منصوب کردن یک وکیل موقت دارند.

اسناد حقوقی کلیدی برای جلوگیری و مدیریت اختلافات

برنامه ریزی فعال می تواند مانع بسیاری از اختلافات اقامت شود یا حداقل راهنمایی های روشنی را در هنگام ظهور آنها ارائه دهد. مدارک زیر برای خانواده هایی که می خواهند حقوق و مسئولیت های روشن را برقرار کنند ضروری است:

برنامه های والدین و موافقت نامه های Custody

برای والدین جدا شده یا طلاق، یک طرح دقیق والدین باید محل اقامت اولیه کودک را مشخص کند، یک برنامه برای زمان با هر والد، ترتیبات حمل و نقل و قوانین برای جابجایی. بسیاری از ایالت ها نیاز به چنین برنامه هایی دارند و دادگاه ها توافق های خاص و قابل کار را بر سر اظهارات مبهم مانند " حضانت مجاور" ترجیح می دهند.

قدرت دادستان برای بهداشت و درمان و امور مالی

قدرت بادوام وکیل یک عامل را برای تصمیم گیری در صورتی که مدیر به ناتوانی در آن تبدیل شود، تعیین می کند، قدرت مراقبت های بهداشتی وکیل می تواند دستورالعمل های روشنی در مورد انواع ترتیبات زندگی را شامل شود، ترجیح های اصلی مانند ماندن در خانه، زندگی با یک نسبی یا حرکت به یک مرکز زندگی بدون چنین سند، اعضای خانواده ممکن است نیاز به مراقبت از آن تصمیم گیری، روند و درگیری را دعوت کنند.

قرارداد اقامت برای کودکان بالغ یا بازدید از بستگان

یک توافق کتبی – حتی یک توافق غیررسمی – می تواند انتظارات را روشن کند و از مالک خانه و خویشاوند زنده محافظت کند.توافق باید اجاره (در صورت هرگونه کار)، مسئولیت ها، قوانین مهمانان و اطلاع از دوره هایی برای حرکت به این سند در محل تبدیل شود که چه چیزی ممکن است یک آرایش مبهم و عاطفی مبهم به یک رابطه قراردادی روشن باشد، و اگر اختلاف ایجاد شود، آسان تر می شود.

اراده ها و اعتمادها

در حالی که در درجه اول توزیع پس از مرگ را بررسی می کنند، می توانند شامل مقرراتی باشند که بر اقامت تأثیر می گذارد.به عنوان مثال، ممکن است همسر بازمانده حق زندگی در خانه خانوادگی برای زندگی (یک ملک) باشد، با اموالی که پس از زایمان به کودکان منتقل می شود، اعتماد می تواند برای استفاده از خانه توسط یک کودک معلول یا یک پدر و مادر سالخورده بدون اینکه مالکیت مستقیم به آنها بدهد، که ممکن است برای پیش نویس مناسب از مرگ، تأثیر بگذارد.

بهترین تمرین برای خانواده ها برای پیاده روی اختلافات اقامت

صرف نظر از مسیر قانونی، برخی از شیوه ها می توانند به خانواده ها کمک کنند تا اختلافات را به طور موثرتر و با آسیب های کمتر پایدار مدیریت کنند.

  • هر چیزی را مستند کنید [FLT 1 ] سوابق کتبی از توافق نامه ها، ارتباطات، هزینه ها و رویدادهای مهم را نگه دارید. ایمیل ها، پیام های متنی و یادداشت ها از مکالمات می تواند به عنوان مدرکی عمل کند که آیا بحث در دادگاه به پایان می رسد.
  • یک وکیل قانون خانواده را زود هنگام به کار گیرید.[۱۰] مشاوره حقوقی متناسب با صلاحیت شما می تواند حقوق شما، قدرت پرونده شما و هزینه های احتمالی دادرسی را روشن کند.
  • ارتقاء رفاه اعضای آسیب پذیر کودکان، بستگان سالخورده و کسانی که دارای معلولیت هستند باید تمرکز اصلی آنها برای ثبات، ایمنی و حمایت عاطفی باید بیش از اختلاف نظر بزرگسالان نسبت به اموال و غرور باشد.
  • متخصصان شخص ثالث را در نظر می گیرند.[۱۰] در موارد حضانت، یک آگهی سرپرست یا یک روانشناس کودک می تواند یک ارزیابی عینی ارائه دهد.در اختلافات بزرگتر، یک مدیر مراقبت از متخصص می تواند گزینه های زندگی را ارزیابی کند و توصیه های خود را ارائه دهد.
  • ارتباط باز در جایی که ممکن است [FLT 1] حتی زمانی که احساسات خام هستند، تمایل به گوش دادن و سازش می تواند مانع از یک چرخه از دادخواهی شود که هیچ کس را به جز وکلا به آن نمی رساند.

نتیجه گیری

اختلافات مربوط به اقامت اعضای خانواده و آزمون ترتیبات زندگی نه تنها مرزهای قانونی بلکه پیوندهای عشق و وفاداری را نیز فراهم می کند.قانون چارچوب هایی را فراهم می کند - دیوان، نگهبان، حقوق مالکیت و دستورالعمل های محافظت کننده - برای حل این درگیری ها، اما بهترین قطعنامه ها اغلب از خانواده هایی که با کمک واسطه ها و وکلا کار می کنند، با درک ملاحظات حقوقی، آماده سازی اسناد کلیدی و اطمینان بیشتر شما می توانند به دنبال راهنمایی های خانوادگی شما باشند، و آسیب پذیرترین اعضای خانواده شما باشند.