سیستم عامل های رسانه های اجتماعی هر روز به پارچه ارتباطات مدرن بافته شده اند، میلیاردها پست، عکس و چک کردن، یادداشت های زندگی شخصی را مستند می کنند، در حالی که این به اشتراک گذاری مداوم ارتباط و جامعه را تقویت می کند، همچنین یک ردگیری دیجیتال دائمی را ایجاد می کند که می تواند عواقب ناخواسته داشته باشد، به ویژه در زمینه اختلافات حقوقی برای هر کسی که به دنبال یک از یک پرونده جنایی است و یا ادعا می کند که یک مورد اختیاری است که می تواند آن را بررسی کند.

چگونه رسانه های اجتماعی به شواهد قانونی تبدیل می شوند

سیستم حقوقی با عصر دیجیتال سازگار است و دادگاه ها به طور معمول محتوای رسانه های اجتماعی را به عنوان شواهد غیر قابل قبول در دادرسی مدنی درمان می کنند.در موارد تصادفی، مسئله اصلی اغلب میزان آسیب های شاکی و تاثیر بر زندگی روزمره خود را ارائه می دهد. پست های رسانه های اجتماعی می توانند پنجره ای را به فعالیت های ادعایی، خلق و خوی و توانایی های فیزیکی که ممکن است از شهادت یا مخالفت با آن ها حمایت کنند، ارائه دهند.

آنچه که به عنوان شواهد شمارش می شود

تقریبا هر گونه محتوای رسانه های اجتماعی را می توان به عنوان مدرک استفاده کرد اگر مربوط به پرونده باشد و استانداردهای قانونی برای اعتبار و قابلیت اطمینان را برآورده کند، این شامل پست های متنی، نظرات، عکس ها، ویدیوها، چک کردن، واکنش ها و حتی پیام های مستقیم است اگر آنها از طریق کانال های کشف مناسب به دست آمده اند. سوال کلیدی این است که آیا محتوا تمایل به اثبات یا رد کردن یک واقعیت است که توانایی مواد برای انجام برخی از حوادث عاطفی، یا برخی از فعالیت های عاطفی،

استانداردهای حقوقی برای پذیرش

برای شواهد رسانه های اجتماعی پذیرفته شده است، حزب که به دنبال معرفی آن است، معمولاً باید سه چیز را ایجاد کند: ارتباط، اصالت و اینکه ارزش آزمایشی به طور قابل ملاحظه ای با خطر پیشداوری ناعادلانه، بیشتر نمی شود.اعتبار اغلب مستلزم نشان دادن این است که پست در واقع توسط فرد ایجاد شده است، که می تواند از طریق شهادت، متاداده، یا شواهد مبهم مانند محتوای حساب کاربری و پرونده منحصر به فرد، به فرد، به طور کلی رد شده است.

خطرات خاص توسط Platform

سیستم عامل های مختلف رسانه های اجتماعی خطرات متمایزی برای مدعیان تصادف دارند. درک ویژگی های منحصر به فرد هر یک از آنها می تواند در ایجاد یک استراتژی رسانه اجتماعی موثرتر در طول فرآیند ادعایی کمک کند.

فیسبوک و اینستاگرام

فیس بوک و اینستاگرام یکی از رایج ترین منابع شواهد در ادعاهای تصادفی هستند.این پلتفرم ها برای به اشتراک گذاری محتوای بصری ساخته شده اند – عکس ها و فیلم هایی که می توانند یک مشارکت کننده در فعالیت های فیزیکی مانند پیاده روی، بازی ورزش، بلند کردن اشیاء یا سفر را نشان دهند، حتی یک عکس ظاهرا بی گناه از یک دعوت کننده در یک گردهمایی خانوادگی می تواند توسط بیمه ها استفاده شود تا استدلال کنند که اضطراب عاطفی یا محدودیت های فیزیکی ادعا می شود، به ویژه در مورد توجه کاربران، به عنوان یک محتوای خطرناک است.

TikTok و YouTube

سیستم عامل های ویدئویی مانند TikTok و YouTube خطرات منحصر به فرد را به دلیل آنها ثبت مداوم و بدون ویرایش حرکت. A مدعی که ادعا می کند درد مزمن پشت سر را می زند اما ارسال یک ویدیو از خود رقص و یا انجام کارهای فیزیکی ممکن است با چالش های اعتباری شدید مواجه شود، علاوه بر این، این سیستم عامل ها اغلب شامل داده های مکان، زمان بندی ها و سرنخ های متنی است که می تواند تجزیه و تحلیل شود برای مقابله با یک زمان بندی ویروس ادعا شده است.

توییتر (X) و LinkedIn

توییتر و LinkedIn سیستم عامل های متنی هستند اما از بررسی ایمنی ندارند.یک توییت در مورد روند قانونی شکایت می کند یا سرخوردگی را با سرعت ادعا می تواند مورد استفاده قرار گیرد تا نشان دهد که انگیزه های مدعی صرفا در مورد بازیابی از آسیب LinkedIn نیست، با تمرکز حرفه ای آن، می تواند نشان دهد که آیا فرد به دنبال اشتغال است یا ادعا می کند که برای کار به طور همزمان در دسترس است در حالی که همه ناتوانی های توییتر ادعا می کنند و محدودیت های آنها را در صفحات توییتر می تواند در محل آنها را بررسی کند.

تنظیمات حریم خصوصی تضمین نمی شود

بسیاری از مدعیان فرض می کنند که تنظیم پروفایل های رسانه های اجتماعی خود به "خصوصی" محافظت کامل را فراهم می کند، این فرض نادرست است و می تواند منجر به یک حس کاذب از امنیت شود، در حالی که تنظیمات حریم خصوصی آنچه را که عموم مردم می بینند محدود می کند، آنها از کشف محتوا از طریق کانال های قانونی جلوگیری نمی کنند.

درخواست های کشف

در دادرسی مدنی، احزاب حق دارند اطلاعات مربوط و غیر مجاز را از طریق فرایند کشف به دست آورند.این می تواند شامل درخواست های رسمی برای تولید محتوای رسانه های اجتماعی باشد. دادگاه ها بارها و بارها ثابت کرده اند که پست های رسانه های اجتماعی، حتی کسانی که به مخاطبان محدود فرستاده می شوند، توسط یک حق عمومی برای حفظ حریم خصوصی محافظت نمی شوند، زمانی که آنها مربوط به ادعاهای یا دفاع در یک پرونده دعوی دعوی دعوی دعوی دعوی هستند.

آنچه که " خصوصی" واقعا معنی دارد

همچنین مهم است که تشخیص دهیم که حساب های خصوصی هنوز برای دوستان، خانواده و اتصالات قابل دسترس هستند.هر یک از این افراد می توانند فریب خورده یا به طور داوطلبانه می توانند محتوای خود را با حزب مخالف به اشتراک بگذارند، علاوه بر این، متادیدر عکس ها تعبیه شده اند – مانند مختصات GPS، زمان ها و اطلاعات دستگاه – حتی می توانند از پست های خصوصی استخراج شوند اگر آنها بعدا با کسی به اشتراک گذاشته شوند که به شدت در طول کشف محتوای اجتماعی یا به طور واقعی دسترسی است، دسترسی دارند.

عواقب واقعی جهانی

خطرات نظری رسانه های اجتماعی به بهترین وجه از طریق مثال های مشخص درک می شود، در حالی که هر مورد منحصر به فرد است، چندین الگوی تکراری نشان می دهد که چگونه فعالیت آنلاین می تواند بر نتیجه ادعاهای تصادف تاثیر بگذارد.

مطالعه موردی: The Running Photo

یک مدعی را در نظر بگیرید که یک شکایت شخصی را که به شدت کمر و آسیب های پا را نشان می دهد که مانع از راه رفتن او بیش از چند بلوک بدون درد شد، دفاع از حساب اینستاگرام خود که نشان می دهد شرکت او در یک خیریه 5K چندین ماه پس از تصادف اجرا شده است، عکس ها، که او با یک شرح در مورد پایان مسابقه، با وجود این که او با موفقیت در قضاوت فیزیکی خود را در عکس های قابل توجه نشان داده بود، نشان داد.

بررسی موردی: The Holiday Check-In

در مثال دیگر، یک مدعی که آسیب های مربوط به تصادف او را از کار یا درگیر شدن در فعالیت های روزمره عادی که در حدود یک تعطیلات ساحل هفته ای منتشر شده بود، جلوگیری کرد. Check-ins در رستوران ها، عکس های حاشیه ای و ویدئویی از اسکی جت او را از پروفایل عمومی فیس بوک خود دستگیر کردند، شرکت بیمه از این شواهد استفاده کرد تا استدلال کند که آسیب های او به عنوان متهم به حفظ محتوای عادی خود، و به او توصیه می کند که او در مورد حل و حل و حل و حل و فصل رسانه های اجتماعی است.

بهترین روش ها برای مدعیان

با توجه به خطرات، مدعیان باید یک رویکرد انضباطی به رسانه های اجتماعی از لحظه ای که یک تصادف از طریق حل پرونده آنها رخ می دهد، اتخاذ کنند، در حالی که خسته کننده نیست، پایه محکمی برای محافظت از منافع حقوقی ارائه دهند.

  • حساب های پرداخت یا غیرفعال در طول دوره ادعاهای فعال این تنها موثرترین اندازه است که اگر غیرفعال کردن امکان پذیر نیست، تنظیم حساب به سخت ترین تنظیمات حریم خصوصی و جلوگیری از ارسال هر محتوا در همه.
  • در مورد تصادف، آسیب، درمان یا روند قانونی آنلاین بحث نکنید.[۱۰] این شامل پست های مستقیم، نظرات در پست های دیگران، پیام های خصوصی و هر گونه ارتباط در هر پلت فرم است.
  • از دوستان و اعضای خانواده بپرسید که شما را در پست ها برچسب گذاری نکنند یا شما را در ارتباط با فعالیت ها ذکر کنند.[۱۰] حتی اگر خودتان پست نکنید، محتوای ارسال شده توسط دیگران می تواند به عنوان مدرک علیه شما استفاده شود.
  • تنظیمات حریم خصوصی را در تمام حساب ها تنظیم و تنظیم کنید.[۱۰] در حالی که راه حل کاملی نیست، محدود کردن مخاطبان برای محتوای شما، استخر افرادی را که به طور بالقوه می توانند اطلاعات را با طرف مخالف به اشتراک بگذارند، تگ کردن مکان و بررسی پست های گذشته که ممکن است حاوی داده های مکان باشد را کاهش می دهد.
  • پس از ثبت ادعای پست ها را حذف نکنید.[۱۰] پست های Deleting می توانند منجر به اتهامات مربوط به اثبات شواهد شوند که می تواند منجر به تحریم های جدی قانونی شود، از جمله دستورالعمل نامطلوب برای هیئت منصفه که محتوای حذف شده برای پرونده شما مضر است.
  • قبل از ارسال هر چیزی با وکیل خود مشورت کنید.[۱۰] اگر شما باید پست کنید، ابتدا آن را توسط وکیل حقوقی خود اجرا کنید.یک وکیل آسیب شخصی با تجربه می تواند ارزیابی کند که آیا یک پست خاص احتمالاً برای ایجاد مشکلات در مورد شما مشکل ایجاد می کند.

کتاب بازی The Defenceant’s Playbook

درک اینکه چگونه شرکت های بیمه و وکلای مدافع از رسانه های اجتماعی استفاده می کنند برای مدعیان ضروری است. تیم های دفاعی از محققانی استفاده می کنند که در جستجوی محتوای آنلاین تخصص دارند که می توانند برای تضعیف اعتبار شاکی استفاده شوند.این محققان از هر دو جستجوی دستی و ابزارهای خودکار برای نظارت بر فعالیت رسانه های اجتماعی مرتبط با یک پرونده استفاده می کنند.

تاکتیک های رایج شامل جستجو برای عکس ها یا فیلم هایی است که فعالیت فیزیکی را با آسیب های ادعا شده نشان می دهد، به دنبال شواهدی از سفر یا تفریحی است که با ادعاهای درد یا محدودیت مواجه است، نظارت بر اظهارات مربوط به تصادف یا فرایند قانونی که می تواند به عنوان پذیرش استفاده شود، و بررسی حساب های دوستان و خانواده برای محتوایی که به طور غیرمستقیم در شرایط دفاع ادعا کننده منعکس می شود.

نظارت رسانه های اجتماعی اغلب یکی از اولین گام های تنظیم کننده بیمه است که در هنگام گزارش یک ادعا گزارش می شود، ممکن است بلافاصله درخواست کشف رسمی را صادر نکنند، به جای آن به محتوای قابل دسترس عمومی متکی است.به همین دلیل مهم است که تنظیمات حریم خصوصی را تنظیم کرده و پست را به محض وقوع حادثه متوقف کنند، حتی قبل از اینکه یک وکیل حفظ شود.

نقش متاداده و Timestamps

سیستم عامل های رسانه های اجتماعی مدرن ثروت متاداده را به پست ها، از جمله زمان بندی، مختصات GPS، اطلاعات دستگاه و تاریخ ویرایش جاسازی می کنند، این متادیادی می تواند استخراج و مورد استفاده قرار گیرد تا صحت محتوا را تأیید کند، به عنوان مثال، یک بار نمی تواند تایید کند که یک پست در تاریخ خاص ساخته شده است، که ممکن است در ایجاد یک جدول زمانی از فعالیت های نسبی برای تصادف GPS بسیار مهم باشد.

متاداده همچنین فرصت هایی را برای چالش های دفاعی ایجاد می کند، اگر ادعاهای مدعی مبنی بر اینکه آنها قادر به کار برای ماه ها پس از تصادف نیستند، اما متادی نشان می دهد که عکس ها را از مکانی دور از خانه در آن دوره منتشر کرده اند، دفاع می تواند در مورد دادستان های هر دو طرف بحث کند که باید از ارزش آشکار متا مطلع شوند و گام هایی برای حفظ آن بردارند.

کار با وکیل خود در استراتژی رسانه های اجتماعی

یک وکیل آسیب شخصی با تجربه باید استراتژی رسانه های اجتماعی مدعی را از ابتدا هدایت کند، این شامل ارائه دستورالعمل های روشن نوشته شده در مورد آنچه برای جلوگیری از ارسال، مشاوره در تنظیمات حریم خصوصی، و نظارت بر حضور آنلاین مدعی در طول پرونده است.

مهم است که مدعیان به طور کامل با وکلا در مورد فعالیت رسانه های اجتماعی خود صادق باشند، اگر یک مدعی قبلا چیزی را منتشر کرده باشد که می تواند مشکل ساز باشد، وکیل باید در مورد آن بداند تا استراتژی برای کاهش آسیب را توسعه دهد.در برخی موارد، وکیل ممکن است تصمیم بگیرد که به طور فعال به این مسئله رسیدگی کند، شاید با افشای محتوا در طول کشف و ارائه زمینه ای که توضیح می دهد که تقریبا گمراه کننده است که در دفاع از آن استفاده می کند.

مطالبات قانونی و اخلاقی برای متهمان

در حالی که متهمان حق دارند شواهد رسانه های اجتماعی مربوطه را دنبال کنند، محدودیت های قانونی و اخلاقی در مورد چگونگی دستیابی به آن وجود دارد. وکلای مدافع نمی توانند "دوست" را دریافت کنند یا ادعایی را که تحت پیش فرض کاذب قرار دارد دنبال کنند، و یا نمی توانند از بهانه ای برای دسترسی به حساب های خصوصی استفاده کنند.

با این حال، هر محتوایی که به طور عمومی قابل دسترس باشد، بازی منصفانه است.م.م.م.م.م.م.م.ان.ان.ان.م.ان.ان.ان.م.ان.م.ان.م.م.م.د.م.م.د.م.م.م.د.م.د.م.د.د.د.م.م.م.د.د.هر چند، هر چند، هر چند هر چند هر محتوایی که به طور کلی حق با درخواست ها و نه بیش از حد گسترده باشد.

نتیجه گیری

رسانه های اجتماعی اساساً دیدگاه ادعاهای تصادف را تغییر داده اند. همان پلتفرم هایی که ما را با دوستان و خانواده متصل می کنند می توانند منبع غنی از شواهد را ارائه دهند که ممکن است برای حمایت یا تضعیف یک پرونده حقوقی مورد استفاده قرار گیرد.برای مدعیان، خطرات قابل توجه است: یک پست بیمار، یک چک بی مراقبت، یا یک عکس ظاهرا بی ضرر می تواند تفاوت بین حل و فصل عادلانه و یا کاهش اصول دادرسی و یا محدودیت های قانونی باشد.

با درک اینکه چگونه شواهد رسانه های اجتماعی مورد استفاده قرار می گیرد، محدودیت های تنظیمات حریم خصوصی و آسیب پذیری های خاص سیستم عامل های مختلف، مدعیان می توانند گام های پیشگیرانه ای برای محافظت از منافع خود بردارند، موثرترین استراتژی ساده است: در طول پرداخت ادعای تصادف، درمان رسانه های اجتماعی به عنوان یک مسئولیت، نه یک خروجی، از پست، و همیشه به دنبال راهنمایی از یک وکیل قبل از به اشتراک گذاری حلقه های دیجیتال در یک لحظه واقعی است: