اهمیت حل اختلافات شفاف در قراردادهای تجاری

در هر رابطه تجاری، قرارداد به عنوان سند بنیادی که حقوق، تعهدات و انتظارات را تعریف می کند، با این وجود یکی از بخش های اغلب نادیده گرفته شده، بند حل اختلاف است.این بند فرایند رسیدگی به درگیری ها را زمانی که آنها به ناچار بوجود می آیند، و وضوح آن - یا عدم آن - می تواند تعیین کند که آیا اختلاف جزئی یا یک مبارزه چند ساله گران است، یک قطع نامه استراتژیک است و صرفاً از هزینه های حمایت می کند.

این مقاله به بررسی دلیل اینکه چرا بند حل اختلاف روشن برای قراردادهای تجاری حیاتی است، عناصر کلیدی را بررسی می کند که یک بند را موثر می کنند و راهنمایی عملی برای پیش نویس بندهایی که در برابر بررسی و ارائه نتایج قابل پیش بینی مقاومت می کنند، فراهم می کند.

چه قطعنامه ای است؟

یک بند حل اختلاف یک ارائه قراردادی است که روش توافق شده یا توالی روش های حل اختلافات بین احزاب را تنظیم می کند.این معمولاً روش هایی را برای پیگیری قبل، در طول و پس از یک درگیری پدیدار می کند. مکانیسم های حل اختلاف مشترک شامل دادرسی (دادگاه)، داوری (تحریم خصوصی)، میانجیگری (تذاق موافقت نامه)، و رویکردهای ترکیبی مانند یک یا یک منبر یا یک.

این بند همچنین جزئیات انتقادی مانند قانون حاکم، محل یا صندلی رسیدگی، زبان مورد استفاده قرار می گیرد و هر زمان محدودیت برای شروع یک ادعا.بدون این جزئیات، حتی یک بند به خوبی مورد توجه می تواند به یک منبع سردرگمی و دادخواهی اضافی در مورد مسائل مربوط به رویه تبدیل شود.

طبق گفته ی بخش حل اختلاف انجمن آمریکا ، یک بند حل اختلاف باید متناسب با قرارداد، صنعت و رابطه ی بین احزاب باشد نه اینکه از یک الگوی عمومی کپی شود.هدف ایجاد چارچوبی است که در حالی که ارائه ی یک راه حل روشن و قابل اجرا اگر بحث های غیررسمی شکست بخورد، می تواند یک مسیر واضح و قابل اجرا باشد.

چرا Clear Clauses مهم است

جلوگیری از مسدود کردن بستر

بندهای حل اختلاف یا بحث ناقص منبع مشترک اختلافات پیش از صدور مجوز هستند، هنگامی که احزاب نمی توانند در مورد چگونگی تفسیر این بند توافق کنند، اغلب در دادگاه بحث در مورد معنای قرارداد قبل از اینکه آنها به اختلاف اساسی برسند، بحث می کنند.این زمان و پول را پیش از اینکه ارزش پرونده مورد بحث قرار گیرد، حتی مورد بحث قرار می گیرد.

مطالعه توسط JD Supra اشاره کرد که نزدیک به 40٪ از اختلافات قرارداد در برخی از حوزه های قضایی درگیر اختلاف نظر در مورد خود بند حل اختلاف است.

هزینه و صرفه جویی در زمان

هزینه های مستقیم دادرسی به خوبی شناخته شده است: هزینه های وکیل، هزینه های ثبت دادگاه، هزینه های شاهد متخصص و فرآیندهای کشف طولانی مدت، هزینه های غیرمستقیم، مانند زمان مدیریت صرف شده در بحث، فرصت های کسب و کار از دست رفته و آسیب به شهرت، حتی می تواند بیشتر باشد. یک بند حل اختلاف روشن می تواند به طور قابل توجهی کاهش این هزینه ها با هدایت احزاب به سمت سریع تر، کمتر فرایندهای رسمی مانند رسانه ها یا داوری.

به عنوان مثال، پرونده متوسط دادرسی تجاری در ایالات متحده ۱۸ تا ۲۴ ماه از ثبت نام به دادگاه می برد، در مقابل، داوری انجام شده تحت قوانین اتاق بازرگانی بین المللی (ICC) اغلب در عرض ۱۲ تا ۱۸ ماه به پایان می رسد، و میانجیگری می تواند اختلاف در یک مورد هفته یا ماه به طور واضح درخواست کتابخانه برای کاهش داده ها یا دادرسی بیشتر را حل کند.

حفظ روابط تجاری

روابط تجاری بر اساس اعتماد و همکاری مداوم ساخته شده است. لیژاسیون ذاتاً متناقض است، اغلب رابطه را فراتر از تعمیر، میانجیگری و داوری، در مقابل، طراحی شده اند تا کمتر با هم روبرو شوند و بیشتر بر یافتن راه حل های متقابل قابل قبول متمرکز شوند.

حتی زمانی که مشارکت تجاری زمینه ای به پایان برسد، یک بند حل اختلاف روشن می تواند یک جدایی تمیز و حرفه ای را تسهیل کند که درب را برای معاملات آینده باز می کند. Ambiguity، از سوی دیگر، خشم و اغلب منجر به تاکتیک های زمین سوخته می شود که هر گونه امکان همکاری آینده را تضعیف می کند.

انواع مکانیسم های حل اختلافات

اخراج

صدور مجوز روش سنتی حل اختلافات از طریق سیستم دادگاه است.این ارائه می دهد مزیت سابقه الزام آور، رسیدگی عمومی و یک فرایند درخواست تجدید نظر قوی است.اما همچنین گران ترین و زمان بر است. بند که انتخاب می کند دادرسی باید دادگاه را با صلاحیت مشخص کند (به عنوان مثال، "دادگاه های فدرال منطقه جنوبی") و قانون اداره بدون این قطعنامه ممکن است.

داوری داوری داوری داوری داوری داوری داوری داوری

داوری یک فرایند خصوصی است که در آن یک یا چند داور خنثی یک تصمیم الزام آور ارائه می دهند، به طور کلی سریعتر و انعطاف پذیر تر از دادرسی است.این بند باید موسسه داوری (به عنوان مثال، AAA، JAMS، ICC، LCIA)، تعداد داوران و قوانین حاکم بر روند را شناسایی کند.

ملاحظات کلیدی شامل این است که آیا داوری خواهد شد "مشاور" (توسط یک موسسه) و یا "ad hoc" (خود مدیریت) داوری اداری هزینه اضافه اما ارائه پشتیبانی و نظارت رویه ای ارائه می دهد انعطاف پذیری بیشتر اما نیاز به پیش نویس دقیق برای اطمینان از قابلیت اجرا.

رسانه ها

میانجیگری یک فرایند داوطلبانه و غیر الزام آور است که در آن یک شخص ثالث خنثی مذاکرات بین احزاب مخالف را تسهیل می کند، به احزاب اجازه می دهد تا نتیجه را کنترل کنند نه تسلیم اختیارات تصمیم گیری برای قاضی یا داور.

از آنجا که میانجیگری غیر الزام آور است، بند باید به وضوح بیان کند که آیا این یک سابقه شرط برای سایر اشکال حل اختلاف است.اگر این بند می گوید: " طرف ها باید تلاش کنند تا اختلاف را از طریق میانجیگری حل کنند"، اما یک حزب از میانجیگری امتناع می کند، طرف دیگر ممکن است نیاز به دنبال یک میانجی قانع کننده دادگاه قبل از رفتن به داوری یا دادرسی داشته باشد.

روش های ترکیبی

برخی قراردادها شامل بندهای ترکیبی مانند "med-arb" (متوسط پس از داوری مسائل حل نشده) یا "arb-med" (تعطاف پس از میانجیگری برای مسائل باقی مانده) هستند.این رویکردها مزایای هر دو فرایند را ترکیب می کنند اما نیاز به زبان دقیق برای جلوگیری از سردرگمی دارند.

عناصر کلیدی یک حلۀ موثر اختلاف

پوشش اختلافات

بند باید تعریف کند که کدام اختلافات مربوط به روند توافق شده است. Broad Language (به عنوان مثال، هر گونه اختلاف ناشی از این توافق) تقریبا همه چیز را شامل می شود، از جمله تفسیر قرارداد، نقض و حتی ادعاهای مربوط به آن.

فرآیند Hierarchy

بسیاری از بندهای موثر یک فرآیند افزایش گام به گام ایجاد می کنند: مذاکره غیررسمی، سپس میانجیگری، داوری یا دادرسی، هر مرحله باید محدودیت های زمانی و الزامات مشخصی داشته باشد (به عنوان مثال، اطلاع کتبی، جلسه مدیران، روش انتخاب واسطه).این رویکرد "چند لایه" را تشویق می کند در حالی که حفظ حق رسیدگی رسمی در صورت لزوم.

انتخاب بی طرفی

بند باید مشخص کند که چگونه واسطه ها، داورها یا تعیین کنندگان متخصص انتخاب می شوند.گزینها شامل قرار ملاقات توسط یک موسسه، توافق حزب یا یک سیستم لیست (به عنوان مثال، هر حزب باید دو نام از لیست شش ارائه شده توسط موسسه) باشد. مدارک مورد نظر (به عنوان مثال، تجربه در صنعت، دانش قابل اجرا قانون) نیز می تواند شامل شود.

قانون و محل

انتخاب قانون حاکم و صندلی داوری یا دادرسی بسیار مهم است.قانون حاکم تعیین می کند که کدام اصول قانونی برای بحث اساسی اعمال می شود، در حالی که محل تعیین می کند که در آن دادرسی برگزار می شود و قوانین رویه ای اعمال می شود (از جمله قانون اجرای).

زبان و موقعیت مکانی

برای قراردادهای مرزی، مشخص کردن زبان دادرسی از هزینه های ترجمه و سردرگمی اجتناب می کند.موقعیت باید برای هر دو طرف یا بی طرف مناسب باشد.برای داوری، بند باید مشخص کند که آیا شنوایی ها به صورت فیزیکی، مجازی یا ترکیبی از هر دو برگزار می شوند.

محرمانه بودن

بسیاری از احزاب ترجیح می دهند حل اختلاف محرمانه است. سوابق لیدراسیون به طور کلی عمومی است، در حالی که داوری و میانجیگری می تواند محرمانه نگه داشته شود. بند باید به صراحت بیان کند که تمام رسیدگی ها، اسناد و تصمیمات باید به عنوان محرمانه، موضوع به استثنائات محدود (به عنوان مثال اجرای یک جایزه) درمان شوند.

هزینه Allocation

هزینه ها را می توان به روش های مختلف اختصاص داد: هر حزب هزینه های خود را دارد، حزب بازنده هزینه های حزب غالب را پرداخت می کند، یا هزینه های تخصیص دادگاه بر اساس نتیجه، باید روشن باشد که از اختلاف هزینه های جداگانه پس از حل اصلی اجتناب شود.

دانلود بازی Common Pitfalls in Dissolution

زبان انگلیسی Vague یا Coonsistent Language

نوئل هایی که می گویند "حزب ها موافقت می کنند که اختلافات را با داوری حل کنند" بدون مشخص کردن نهاد، قوانین یا تعداد داوران اغلب غیر قابل اجرا هستند، دادگاه ها ممکن است کل بند را به دادگاه حمله کنند یا یک روند پیش فرض را اعمال کنند که نه حزب در نظر گرفته شده است. - به عنوان مثال، می گویند "محدود صلاحیت دادگاه ها" اما همچنین "بین" داوری - این ابهام را دعوت می کند.

عدم رسیدگی به اختلافات چند حزبی

هنگامی که یک قرارداد شامل بیش از دو طرف است، بند حل اختلاف باید به چگونگی رسیدگی به ادعاهای مربوط به احزاب متعدد به طور مشابه، اگر قرارداد بخشی از یک زنجیره قراردادها (به عنوان مثال، زیرمجموعه های ساخت و ساز) باشد، بند باید با بند اول قرارداد هماهنگ شود تا از رسیدگی های متناقض جلوگیری شود.

تشخیص محدودیت های سیاست عمومی یا عمومی

انواع خاصی از اختلافات را نمی توان تحت قانون قابل اجرا داوری کرد، به عنوان مثال، ادعاهای تبعیض شغلی، ادعاهای حفاظت از مصرف کننده و برخی از ادعاهای ضداعتماد ممکن است تحت حکم دادگاه اجباری قرار گیرد. بند باید چنین ادعاهایی را مطرح کند یا با دانش چارچوب حقوقی مربوطه پیش نویس شود.

مجموعه ای از مجموعه یا One-Sided

فرض می کند که به شدت به نفع یک حزب است – به عنوان مثال، نیاز به داوری فقط در گزینه حزب قوی تر، یا انتخاب یک محل دور که برای طرف دیگر ناخوشایند است – ممکن است توسط یک دادگاه غیر قابل قبول تلقی شود، به طور مشابه، بندهایی که محدودیت های زمانی غیر منطقی برای شروع ادعاهای را تحمیل می کنند، ممکن است به عنوان یک ماده سیاست عمومی، به طور متعادل تر و منصفانه تر اعمال شود.

بهترین روش ها برای پیش نویس قطعنامه حل اختلافات واضح

استفاده از مدل نوئل از موسسات قابل تایید

انجمن داوری آمریکا (AAA)، JAMS، ICC و دادگاه لندن داوری بین المللی (LCIA) همه بندهای حل اختلاف مدل را منتشر می کنند، این بندها در دادگاه ها آزمایش شده و پایه محکمی ارائه می دهند.

بدون اینکه بیش از حد پیش نویس باشید،

ویژگی های ضروری است، اما جزئیات بیش از حد می تواند فرصت هایی برای بازی های رویه ای ایجاد کند.به عنوان مثال، یک بند که نیاز به "رسانه در شهر نیویورک قبل از یک قاضی بازنشسته" دارد، ممکن است به جای آن، چارچوب را مشخص کند (به عنوان مثال، "رسانه های انجام شده در انطباق با قوانین رسانه های تجاری AAA") و اجازه انعطاف پذیری در انتخاب واسطه.

⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇ ⁇

بند حل اختلاف باید اهداف کلی قرارداد را منعکس کند.اگر احزاب نیاز به یک قطعنامه سریع و کم هزینه برای حفظ یک رابطه مداوم دارند، میانجیگری با داوری تسریع شده ممکن است بهترین باشد اگر قرارداد شامل موضوعات بسیار فنی باشد، یک بند که نیاز به یک داور متخصص با دانش صنعت خاص می تواند مفید باشد.اگر قرارداد شامل مبالغ بزرگ و سهام بالا باشد، احزاب ممکن است خواستار حفاظت کامل از داوری یا دادرسی نهادی باشند.

بررسی Multi-St Processes

یک بند حل اختلاف چند مرحله ای به خوبی ساختار یافته می تواند به طور چشمگیری احتمال دادرسی را کاهش دهد.

• مرحله 1: [یادداشت کتبی از اختلاف، و پس از جلسه مدیران ارشد در عرض 15 روز.
• مرحله 2: میانجیگری در عرض 30 روز از جلسه اجرایی، با استفاده از یک واسطه توافق شده متقابل.
• مرحله 3: اگر میانجیگری شکست بخورد، داوری الزام آور تحت قوانین تجاری AAA، با یک داور واحد.

این ساختار، وضوح اولیه را تشویق می کند و چارچوب های زمانی روشن و قابل اجرا را فراهم می کند.

عدم همکاری

چه اتفاقی می افتد اگر یک حزب از مشارکت در میانجیگری به عنوان مورد نیاز امتناع کند؟ بند باید بیان کند که عدم انطباق حق ادامه را ندارد و ممکن است منجر به تحریم های هزینه شود.یک ارائه مشترک این است که "حزب غالب در هر داوری یا دادرسی باید حق بازیابی هزینه های آن، از جمله هزینه های وکیل، از طرف غیر سازگار".

مشاوره تجربه

بندهای حل اختلاف یک اندازه مناسب نیستند، آنها نیاز به تجزیه و تحلیل دقیق از معامله، قدرت چانه زنی طرف ها و چشم انداز قانونی دارند.

ملاحظات صنعت-Specifications

قرارداد ساخت و ساز

اختلافات ساختمانی اغلب شامل مسائل فنی پیچیده، پیمانکاران متعدد و برنامه های حساس به زمان است. بسیاری از قراردادهای ساخت و ساز از یک هیئت مدیره حل اختلاف (DRB) استفاده می کنند که توصیه های غیر الزام آور در طول پروژه را قبل از افزایش داوری یا دادرسی ارائه می دهد. بند باید نقش DRB، چگونه اعضا انتخاب می شوند و ماهیت الزام آور تصمیمات آن (در صورت هر گونه).

قرارداد تجاری بین المللی

قراردادهای مرزی نیاز به توجه دقیق به قانون مدل UNCITRAL در داوری بین المللی تجاری و کنوانسیون نیویورک در مورد شناسایی و اجرای جوایز خارجی Arbitral بند باید محل داوری (نشسته) و قوانین داوری قابل اجرا را مشخص کند.

توافقنامه های اشتغال

بندهای حل اختلاف شغلی در بسیاری از حوزه های قضایی قرار دارند.در ایالات متحده، شورای روابط کارگری ملی (NLRB) [FLT 1] استفاده از داوری اجباری برای ادعاهای خاص را محدود کرده است. بند باید مطابق با قوانین کار قابل اجرا باشد و باید برای اطمینان از قابلیت اجرا، از جمله زبان روشن در مورد حق کارمند برای انتخاب طبیعت داوطلبانه یا توافق نامه طبیعت داوطلبانه، پیش نویس شود.

قرارداد مصرف کننده

قراردادهای مصرف کننده به طور فزاینده ای تحت بررسی قانونی قرار می گیرند، به ویژه در مورد بندهای داوری، برخی از حوزه های قضایی، داوری اجباری را برای ادعاهای مصرف کننده خاص ممنوع می کنند، حتی در صورتی که مجاز باشد، بند باید به طور واضح نشان داده شود و اطلاعات روشنی در مورد حقوق مصرف کننده ارائه دهد، از جمله حق ادعای در دادگاه کوچک.

اجرای قطعنامه اختلافات

یک بند به خوبی نقض شده است تنها به عنوان قابل اجرا بودن آن است. تحت قانون داوری فدرال (FAA) در ایالات متحده و مقررات مشابه در کشورهای دیگر، بندهای داوری در قراردادها شامل بین دولتی یا تجارت بین المللی به طور قابل اعتماد و قابل اجرا هستند، با این حال، دادگاه ها از اجرای یک بند که طرفداری از لحاظ اساسی یا غیر قابل انکار است که سیاست عمومی را نقض می کند، خودداری می کنند.

برای به حداکثر رساندن قابلیت اجرا، بند باید:

• به زبان ساده ای نوشته شوید که درک آن آسان است.
• در یک مکان برجسته در داخل قرارداد قرار دهید، نه در چاپ خوب دفن شده است.
• در برنامه خود به جای اعمال تعهدات فقط در حزب ضعیف تر، به طور متقابل در نظر بگیرید.
• یک فرصت منصفانه برای هر حزب برای ارائه پرونده خود فراهم کنید.

اگر این بند غیر قابل اجرا باشد، دادگاه احتمالا آن را قطع خواهد کرد و با دادرسی ادامه خواهد داد، به طور بالقوه هدف اصلی احزاب را شکست خواهد داد.

حل اختلافات حل شده | Thegotiing Dises

بندهای حل اختلاف اغلب در اواخر فرآیند قرارداد زمانی که زمان محدود است، مذاکره می شوند و احزاب مشتاق بستن معامله هستند، این یک اشتباه است.

نکات کلیدی مذاکره شامل:

• ] آیا همه اختلافات باید در همان روند قرار بگیرند یا باید مسائل خاصی (به عنوان مثال مالکیت معنوی، غیر پرداخت) حک شود؟
• [آیا داوری بر سر داوری ترجیح داده شده است؟] اگر چنین است، چه موسسه و قوانین؟
• [در این باره]: [در [مشرکان] کجا قرار می گیرد؟ برای معاملات بین المللی، یک مکان بی طرف رایج است.
• (فَلَهُمَهُمَهُمَهُمَهُمَهُمَهُمَهُمَهُمَهُمَهُمَهُهُمَهُمَهُمَهُهُمَهُمَا بِهَهَهُمَهُمَهُمَهُمَهُمَهُمَهُهُهُهُهُهُهُمْهُهُهُهُهُمَهُمَهُوَهُمَهُمَهُمْهُمْهُوَهُمَهُهُوَهُهُوَهُهُهُمَهُهُوَهُهُمَهُهُوَهُوَهُهُوَهُهُهُهُهُهُوَهُوَهُهُوَهُهُهُوَهُهُوَهُهُهُ
• آیا در این باره اختلاف نظر هایی وجود دارد؟ آیا در این میان، محدودیت های زمانی برای مطرح کردن این ادعا وجود دارد؟ آیا خسارت های مجازاتی وجود دارد؟

هر حزب باید تحمل ریسک خود، ارزش قرارداد و ماهیت رابطه را در نظر بگیرد.یک حزب با قدرت چانه زنی قوی ممکن است یک بند را ترجیح دهد که ادعاهای را در یک انجمن مطلوب متمرکز کند؛ یک حزب ضعیف باید برای یک فرایند خنثی و قابل دسترس فشار دهد.

نتیجه گیری

بند حل اختلاف یکی از مهم ترین مقررات در هر قرارداد تجاری است که به وضوح و به طور فکری پیش نویس شده است، نقشه راه برای مدیریت تعارض، موثر، مقرون به صرفه و به گونه ای است که حفظ می کند - یا حداقل از بین نمی رود - رابطه تجاری. Ambiged یا ضعیف درک شده، از سوی دیگر، جنگ های پر از دعوت، کاهش، عدم اطمینان و افزایش هزینه های طولانی مدت.

بندهای حل تعارض موثر عمومی نیستند؛ آنها به قرارداد خاص، احزاب، صنعت و محیط قانونی طراحی شده اند.با سرمایه گذاری زمان و تخصص در پیش نویس یک بند روشن و جامع، کسب و کارها می توانند منبع بالقوه فلج را به یک فرایند قابل پیش بینی و قابل مدیریت تبدیل کنند.این که آیا قرارداد شامل یک خرید ساده یک بار یا یک سرمایه گذاری مشترک بین المللی چند ساله، حل تجاری است که سزاوار توجه است.

همیشه با مشورت با مشاور حقوقی که در حل اختلاف تجربه شده است مشورت کنید تا اطمینان حاصل شود که بند با نیازهای خاص توافق مطابقت دارد و مطابق با قانون قابل اجرا است.یک سرمایه گذاری کوچک در مرحله قرارداد می تواند پس انداز قابل توجهی و صلح ذهن را در هنگام بروز اختلافات و در کسب و کار، مسئله ای نیست که آیا یک اختلاف بوجود خواهد آمد، اما زمانی که.