استراتژی های مدیریت اختلافات در چند شریک تجاری

مدیریت اختلافات در سرمایه گذاری های تجاری چند شریک برای حفظ سلامت عملیاتی و پویایی بین فردی یک همکاری ضروری است، در حالی که اختلافات بخش اجتناب ناپذیر از هر شرکت مشترک است، چگونه این اختلافات مدیریت می تواند تعیین کند که آیا همکاری رشد می کند یا مدیریت اختلافات موثر فراتر از حل سریع است - این نیاز به یک چارچوب فعال است که به ریشه، ایجاد فرآیندهای روشن، و پرورش پیشگیری از فرهنگ طولانی مدت برای حل و هدایت جامع از راه حل های چند جانبه.

درک علل ریشه اختلافات در چند شرکت کننده

قبل از پیاده سازی هر استراتژی، شرکا باید ابتدا منابع مشترک اختلافات را درک کنند که به ندرت از یک حادثه ناشی می شوند؛ آنها معمولا از عدم تعادل ساختاری یا ارتباطی ناشی می شوند. تشخیص این موارد اولیه می تواند مانع از تشدید مشکلات کوچک به درگیری های تمام عیار شود.

تفاوت در چشم انداز یا اهداف

هر شریک ممکن است دیدگاه منحصر به فرد در جهت شرکت بدون یک چشم انداز یکپارچه، تصمیم گیری در مورد توسعه محصول، موقعیت بازار یا مقیاس می تواند به میدان نبرد تبدیل شود، به عنوان مثال، یک شریک ممکن است رشد سریع را اولویت بندی کند در حالی که یکی دیگر از قهرمانان سودآوری و ثبات.این اولویت های متناقض باید از طریق تراز استراتژیک آگاهانه در ابتدا و ارزیابی مجدد به طور منظم آشتی داده شود.

نرخ کار یا مشارکت

تفاوت های واقعی یا درک شده در تلاش، سرمایه یا مشارکت مالکیت معنوی یکی از رایج ترین محرک ها هستند، زمانی که شرکا احساس می کنند که سهم نامتناسبی از کار یا ریسک را حمل می کنند، خشم ایجاد می کند. فقدان تعاریف و معیارهای عملکرد روشن این مشکل را تشدید می کند. کلید ایجاد مکانیسم های پاسخگویی متقابل است که به هر دو عرق و سرمایه گذاری مالی به طور مناسب ارزش می دهد.

عدم توافق مالی

پول اغلب نقطه عطفی است. اختلافات می تواند بر توزیع سود، نرخ سرمایه گذاری مجدد، تصویب هزینه، یا ارزش گذاری کمک های غیر پولی ایجاد شود بدون گزارش مالی شفاف و استانداردهای حسابداری توافق شده، حتی اختلافات کوچک می تواند اعتماد را از بین ببرد.

ارتباطات قطع می شود

ارتباطات غلط، مفروضات و فقدان حلقه های بازخورد، قاتلان خاموش هستند، زمانی که شرکا از مکالمات دشوار اجتناب می کنند یا به کانال های غیررسمی تکیه می کنند، سوء تفاهم ها در تنظیمات چند شریک زندگی، خطر افزایش می یابد زیرا اطلاعات ممکن است حتی به همه ذینفعان جریان نداشته باشد. ایجاد پروتکل های ارتباطی ساختار یافته - مانند وقفه های هفتگی، گزارش های ماهانه و عقب نشینی سالانه - کمک می کند تا هم ترازی خود را حفظ کنند.

درگیری های مالکیت و تصمیم گیری-ماجرا

چه کسی آخرین حرف را در مورد تصمیمات بحرانی دارد؟ وقتی که حق رای، درصد سهام یا اختیارات مدیریت مبهم است، هر تصمیم به مذاکره می رسد. شرکا ممکن است مشروعیت یکدیگر را به چالش بکشند، به ویژه اگر یک شریک دارای اکثریت سهام باشد، اما دیگران به تخصص عملیاتی قابل توجهی کمک می کنند، اسناد حکومتی پاک، از جمله ساختار هیئت مدیره و آستانه تصمیم گیری تعریف شده، ضروری هستند.

استراتژی های فعال برای پیشگیری از اختلافات

بهترین راه برای مدیریت اختلافات این است که مانع از بروز آنها در وهله اول شود.اقدامات پیشگیرانه پایه ای از اعتماد و وضوح ایجاد می کند که می تواند در برابر اکثر چالش ها مقاومت کند.

پیش نویس توافقنامه های مشارکت جامع

یک توافق همکاری خوب، بستر هر سرمایه گذاری چند شریک است.این باید نه تنها شرایط مالی را پوشش دهد، بلکه همچنین روش های حل اختلاف، استراتژی های خروج، بندهای غیر کفایت، و مالکیت مالکیت مالکیت معنوی را نیز باید مشخص کند که چگونه قفل های مرده حل می شوند (به عنوان مثال، مقررات مسدود کننده یا مکانیسم خرید-فروش) اجتناب از الگوهای عمومی؛ که در عوض یک قرارداد مرجع حرفه ای می تواند اختلاف نظر تجاری را کاهش دهد.

نقش ها، مسئولیت ها و انتظارات را تعریف کنید

آمبیگوت تعارض را بیان می کند، هر شریک باید یک توصیف نقش نوشته شده داشته باشد که وظایف، اقتدار و انتظارات عملکردی خود را مشخص می کند - بررسی های منظم - به طور مستقیم یا نیمه-به طور مساوی - به شرکای اجازه دهید این انتظارات را به عنوان کسب و کار تکامل دهند.هنگامی که همه می دانند که مسئول چه هستند و چه دیگران کمک می کنند، احتمال احساس کمتر از حد کار کاهش می یابد.

ایجاد کانال های ارتباطی باز و شفاف

سیستم های ارتباطی رسمی را تنظیم کنید که اطمینان حاصل کند هر شریک به همان اطلاعات دسترسی دارد، این شامل داشبورد مشترک برای امور مالی، ابزارهای مدیریت پروژه برای عملیات و جلسات تکراری است که در آن شرکا می توانند نگرانی های ذهنی را ایجاد کنند – جایی که شرکا بدون ترس از تلافی جویانه می توانند مخالفت کنند – تشویق می کنند که “کلمه های امن” یا تسهیل کننده های خنثی برای بحث های بلند مدت.

پیاده سازی چارچوب های تصمیم گیری مشترک –Making Frameworks

همه تصمیمات برابر نیستند. تعریف طیفی از انواع تصمیم گیری: عملیاتی (که توسط شرکای فردی در دامنه آنها ساخته شده است)، تاکتیکی (نیاز به تایید اکثریت) و استراتژیک (نیاز به توافق به توافق رسید) استفاده از تصمیم گیری مبتنی بر رضایت (جایی که هیچ کس اعتراض قوی ندارد) به جای اجماع کامل برای مسائل روزمره.

سرمایه گذاری در فعالیت های روابط-ساخت

روابط شخصی قوی سرمایه عاطفی مورد نیاز برای طوفان های آب و هوایی را فراهم می کند. برنامه ریزی برای عقب نشینی منظم تیم سازی، گردهمایی های اجتماعی، یا حتی چک های ساده که برنامه ریزی نیستند، هنگامی که شرکا یکدیگر را به عنوان افراد می شناسند – ارزش ها، انگیزه ها و استرس زا – آنها به احتمال زیاد به یکدیگر مزایای شک در طول لحظات زمانی را می دهند.

استراتژی های فعال برای حل اختلافات

هنگامی که پیشگیری شکست می خورد، یک فرآیند حل ساختاری می تواند درگیری ها را از از نابودی مشارکت حفظ کند. رویکردهای زیر از حداقل به طور رسمی حرکت می کنند و به شرکای اجازه می دهد تا مداخله را بر اساس شدت افزایش دهند.

۱- ساختار گفتگوی داخلی

قبل از افزایش، طرف های مخالف باید یک مکالمه تسهیل شده را امتحان کنند.یک شریک داخلی خنثی (که به طور مستقیم درگیر آن نیست) برای استفاده از چارچوبی مانند "ارتباط بدون خشونت" یا "استراتژی ارتباطی مبتنی بر رابطه" هر طرف منافع خود را بیان می کند - نه موقعیت آنها - و گزینه های گروهی مغز که نیازهای اصلی همه را برآورده می کند.

۲- میانجیگری

اگر گفتگوی داخلی شکست بخورد، یک واسطه حرفه ای را درگیر کنید.مدارها شخص ثالث بی طرف آموزش داده اند تا به مخالفت ها در دستیابی به توافق داوطلبانه کمک کنند، بر خلاف قاضی یا داور، یک واسطه تصمیم نمی گیرد - آنها ارتباطات را تسهیل می کنند و راه حل های خلاقانه ارائه می دهند: LT3، نسبتا سریع و بسیار ارزان تر از دادرسی، آن را حفظ می کند زیرا احزاب کنترل بر نتیجه را حفظ می کنند [در حال حاضر]

داوری

هنگامی که میانجیگری شکست می خورد یا اختلاف شامل نقض قانونی روشن است، داوری یک قطعنامه الزام آور بدون رفتن به دادگاه فراهم می کند.در داوری، یک یا چند داور شواهد بررسی و ارائه یک تصمیم که احزاب به طور قراردادی موافقت کرده اند تا داوری را بپذیرند، اغلب سریع تر و خصوصی تر از دادرسی است، و احزاب می توانند داور را با تخصص خاص صنعت انتخاب کنند، با این حال هنوز می تواند گزینه های پر هزینه و درخواست تجدید نظر محدود که داور تصمیم گیری می کند که آیا داوری اجباری است و اینکه آیا موافقت نامه انتخاب شده است.

خرید-Sell یا خروج از مکانیسم

گاهی اوقات تنها راه حل یک اختلاف برای یک یا چند شریک برای خروج از توافق فروش خوب (همچنین به عنوان یک بند تفنگ یا تهیه کننده) یک مکانیسم منصفانه فراهم می کند. رویکردهای مشترک شامل یک فرمول ارزیابی از پیش تعیین شده یا یک "Texas Shoot-out" که در آن یک شریک نام یک قیمت و دیگری می تواند انتخاب کند تا خرید یا فروش کند که اغلب برای کاهش هزینه های تمیز و جلوگیری از قطع آن، باید از اختلال در آن جلوگیری شود.

۵- تخفیف (آخرین استراحتگاه)

اقدام دادگاه باید آخرین راه حل مطلق باشد، گران، وقت گیر، عمومی و اغلب این همکاری را به طور غیر قابل ملاحظه ای از بین می برد، با این حال، اگر تقلب، نقض وظیفه فیبری، یا تجزیه و تحلیل غیرقابل آشتیانه وجود داشته باشد، ممکن است لازم باشد حتی پس، کنفرانس های اولیه حل و فصل یا کارآزمایی های خلاصه را برای محدود کردن هزینه های کسب و کار که نمی توانند برای اولین بار از آن استفاده کنند، بهتر از گزینه های کامل دیگر است.

ملاحظات حقوقی و قراردادی

فراتر از توافق شراکت، چندین ابزار قانونی می توانند انعطاف پذیری اختلاف را تقویت کنند.

عدم شفافیت و عدم رقابت

این ها از مالکیت معنوی و موقعیت بازار سرمایه گذاری محافظت می کنند، با این حال، قابلیت اجرا توسط صلاحیت متفاوت است – اطمینان از این بند ها به طور محدود برای محافظت از منافع تجاری مشروع بدون محدود بودن بیش از حد، یک وکیل باید آنها را در برابر قوانین محلی بررسی کند.

حل اختلاف

هر توافق مشارکت باید شامل یک بند حل اختلاف باشد: اول، یک جلسه غیررسمی از شرکا در یک بازه زمانی معین؛ سپس میانجیگری؛ سپس داوری یا دادرسی به عنوان آخرین راه حل، قانون حاکم و محل برگزاری را مشخص می کند.این بند همچنین می تواند یک محدودیت زمانی برای هر مرحله برای جلوگیری از ترک اختلافات تنظیم کند.

بررسی منظم و اصلاحیه

کسب و کارها تکامل می یابند.توافق شراکت اصلی ممکن است بعد از چند سال دیگر واقعیت را منعکس نکند و بررسی سالانه قرارداد را که شرکای می توانند اصلاحات را پیشنهاد دهند، برنامه ریزی کند.این سند را فعلی نگه می دارد و به شرکای خود راهی ساختار یافته برای مذاکره با شرایط بدون فشار یک بحران می دهد.

ایجاد فرهنگ مشارکت متقابل-Resilient

سیستم و فرآیند تنها نیمی از معادله است.ساختار فرهنگی مشارکت - چگونه شرکای روزانه با یکدیگر رفتار می کنند - تعیین می کند که چقدر به خوبی با تعارض برخورد می کنند.

فاستر احترام متقابل و اعتماد

اعتماد از طریق اقدامات سازگار ساخته شده است: ملاقات با مهلت، نگه داشتن وعده ها، صادق بودن در مورد چالش ها و اعتبار دیگران برای کمک های خود را، هنگامی که شرکای اعتماد به اهداف یکدیگر، آنها بیشتر مایل به سازش در طول اختلافات هستند، رهبران باید این رفتار را به طور عمومی مدل سازی و جشن موارد حل مسئله مشترک.

توسعه هوش هیجانی

شرکایی که می توانند احساسات خود را مدیریت کنند و با دیگران همدردی کنند، بهتر است که تنش های کم تنش را کاهش دهند، سرمایه گذاری در آموزش هوش هیجانی یا مربیگری اجرایی را در نظر بگیرند. شیوه های ساده مانند گوش دادن فعال (پارچه چیزی که فرد دیگر قبل از پاسخ گفته است) می تواند مبادلات خصمانه را به گفتگوهای مولد تبدیل کند.

ایجاد یک چشم انداز مشترک که پایان

فراتر از یک بیانیه ماموریت بروید.توسعه یک چشم انداز مشترک که هدف، ارزش ها و تاثیر بلند مدت سرمایه گذاری را بیان می کند، هر سال در طول یک عقب نشینی استراتژیک، این دیدگاه را بررسی کنید.هنگامی که شرکای احساس می کنند با هدف بالاتر هماهنگ شده اند، احتمال کمتری دارد که در اختلاف های کوچک قرار بگیرند.

موفقیت را جشن بگیرید و از شکست درس بگیرید

نقاط عطف و دستاوردهای را با هم تشخیص دهید، این ایده را تقویت می کند که مشارکت یک سفر مشترک است، به همین ترتیب، هنگامی که درگیری ها رخ می دهد، یک پس از مرگ را بدون سرزنش انجام دهید: "چه چیزی در فرایند ما اجازه می دهد تا این افزایش یابد؟" این ذهنیت یادگیری به جای منابع تقسیم، اختلافات را به فرصت هایی تبدیل می کند.

ابزار عملی و تکنیک های هماهنگی روز به روز

فراتر از استراتژی های سطح بالا، شیوه های روزانه می توانند اختلافات را از ⁇ کردن حفظ کنند.

• [در این باره] از یک تصمیم استفاده کنید: [[۱]] [۱] [۱] [۱] [۱] [۱] [۱] [۱] [۱]] تمامی تصمیمات مهم را ثبت کنید، از جمله کسانی که [در این باره] به آن ها داده شده اند، چه زمانی و چه کسی از منطق آن جلوگیری می کند.
• اجرای یک سیستم هشدار دهنده اولیه تعارض: طراحی یک شریک خنثی یا مشاور خارجی که هر شریک می تواند به طور محرمانه به نظر برسد اگر آنها احساس می کنند که دم کردن اختلاف است.
• ] به طور منظم "بررسی دما": در ابتدای هر جلسه شریک، از هر فرد بخواهید رضایت خود را با مشارکت در مقیاس 1-10 در مورد نمرات پایین آشکارا و غیر قابل دفاع به طور مستقیم بحث کنید.
• ایجاد یک کد همکاری در عمل: [FLT 1] توصیف رفتارهای مورد انتظار در طول اختلاف نظر - به عنوان مثال، هیچ وقفه، هیچ حمله شخصی، هیچ مکالمه جانبی آن را به طور مداوم.
• از مشاوران خارجی به عنوان تخته های صدا استفاده کنید: حسابداران، وکلا، یا مربیان کسب و کار می توانند دیدگاه عینی ارائه دهند که شرکای داخلی ممکن است به صورت دوره ای از آنها را درگیر کنند، نه تنها در طول بحران ها.

وقتی به راه رفتن دور: شناخت تفاوت های قابل آشتی

هر اختلاف را نمی توان حل کرد یا باید حل کرد، برخی تفاوت ها در ارزش ها، اخلاق یا فلسفه کسب و کار ممکن است اساسا ناسازگار باشد. شرکا باید تشخیص دهند که وقتی رابطه باعث آسیب بیشتر از خوب می شود، نشانه ها شامل نقض مکرر توافق، از دست دادن اعتماد، رفتار غیر تهاجمی مزمن، یا عدم تعهد شریک به رشد سرمایه گذاری است.

منابع خارجی برای هدایت بیشتر

برای اینکه به طور عمیق تر به مدیریت اختلافات مشارکت بپردازیم، این منابع معتبر را در نظر بگیرید:

• [FLT3] [[[ویرایش]] ارائه می دهد راهنمایی عملی در حل اختلافات تجاری.
• برنامه هادر حال مذاکره استراتژی های مورد حمایت تحقیق برای مذاکره و حل تعارض را فراهم می کند.
• [FLT3] پوشش جنبه های حقوقی از اختلافات مشارکت و جایگزین های دادرسی.
• برای طرح های قرارداد جامع و مشاوره میانجی، ارائه می دهد توافق های همکاری قابل تنظیم با بندهای حل اختلاف.

نتیجه گیری: یک مشارکت که می تواند هر طوفانی را آب و هوا کند

اختلافات در سرمایه گذاری های تجاری چند شریک نشانه های شکست نیستند – آنها نشانه های رشد و تفاوت هستند. موفق ترین مشارکت ها کسانی هستند که برای درگیری به همان اندازه که برای سود برنامه ریزی می کنند، با درک علل ریشه، ایجاد یک چارچوب پیشگیرانه قوی، استقرار استراتژی های حل ساختار یافته و پرورش فرهنگ اعتماد، شرکا می توانند اختلاف نظر را به فرصت هایی برای تراز و نوآوری روشن تر، یا استراتژی های ارتباطی طولانی تر، حفظ کنند؛ نه تنها با همان استراتژی های چند طرف، بلکه به طور مداوم، و نه تنها با همان اصول احترام به طور مداوم، بلکه می توانند به طور مداوم، بلکه به طور مداوم، بلکه به اصول روابط تجاری، بلکه به طور مداوم، بلکه به طور مداوم، بلکه به طور مداوم، بلکه به طور مداوم، بلکه به طور مداوم، حفظ منافع اجتماعی، و حفظ منافع اجتماعی، حفظ منافع اجتماعی، و حفظ منافع چندجانبه، و حفظ منافع اجتماعی، و حفظ منافع اجتماعی، حفظ منافع اجتماعی، و حفظ امنیت چند طرف دیگر، و حفظ منافع چند جانبه، و حفظ منافع اجتماعی، حفظ کنند: حفظ کنند: